News Update :

powered by Agones.gr - livescore
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Ενισχύστε μας με ένα απλό κλικ ΕΔΩ

Η κακή συνήθεια του Marcelo

Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Του Delfín Melero



Δεν είναι τυχαίο ότι η Ρεάλ Μαδρίτης έχει επανεμφανιστεί με την επιστροφή του Marcelo. Ναι, με την επιστροφή του. Επειδή ήταν στο γήπεδο αυτούς τους μήνες, αλλά δεν ήταν με σώμα και ψυχή. Τον Μαρσέλο, θα σκέφτονταν οι madridistas «μας τον έχουν αλλάξει». Το επίπεδό του στους τελευταίους αγώνες ήταν η αντανάκλαση της κατάστασης μιας αγνώριστης ομάδας. Ξέραμε ότι ήταν αυτός απ’τα μαλλιά.

«Έχω κάνει περισσότερες ρουλέτες απ’αυτήν, κάνω καλά πράγματα αλλά δεν βγαίνω να τα πω. Όταν τα πάω καλά ο Τύπος με βάζει ψηλά, και δεν είναι ότι μου αρέσει, κι όταν τα πάω άσχημα με βάζει χαμηλά. Αλλά εγώ είμαι άντρας και βγαίνω πάντα μπροστά». Τα λόγια του Marcelo μετά την ισοπαλία στο Vigo και το ότι φάνηκε εκτεθειμένος στα δύο γκολ της Celta. Και είχε δίκιο. Έχει δεχτεί άξια χτυπήματα. Και σήμερα αξίζει επαίνους. Το όνομά του (δείτε στο MARCA.com) είναι ψηλά.

Μετά την ήττα ενάντια στη Barça, ο Marcelo είπε επίσης ότι η ομάδα είχε κακομάθει τον κόσμο. Λόγω του ότι κέρδισε τόσα. Και πρώτος αυτός. Λόγω του ότι είναι καθημερινά ο καλύτερος επιθετικός της Ρεάλ Μαδρίτης. Τον Βραζιλιάνο τον περιμένουν κάθε μέρα επειδή είναι ο καλύτερος αριστερός μπακ στον κόσμο. Κι αυτός είναι που υπέφερε η Deportivo, αυτός που έλειπε απ’το Bernabéu. Έχει την κακή συνήθεια να’ναι διαφορετικός. Και παίζοντας έτσι αξίζει τον κόπο ακόμα και ν’αμύνονται άλλοι.


Είναι αλήθεια ότι κοιμήθηκε στο γκολ της Depor, αλλά μετά ήταν αυτός. Θα μπορούσε να’χε κοιταχθεί στο κινητό όπως ο Cristiano και να’χε αναγνωρίσει τον εαυτό του. Το ματς του αξίζει τα πάντα. Και μ’αυτόν έτσι, η Μαδρίτη είναι άλλη. Δεν υπάρχει καλύτερο ανοιχτήρι κονσερβών από έναν «ψευτομπάκ» που επιτίθεται στους αντιπάλους όπως κανείς. Δεν υπάρχει κανένας καλύτερος απ’τον Marcelo, αν είναι. Και θα το πούμε. Πολύ καθαρά, πολύ ψηλά.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Ανάλυση MARCA: Κι αν τελικά ο Zidane ήταν ο μόνος που είχε δίκιο;

Του José Félix Díaz, αρχισυντάκτη της Marca

Μεγάλη νίκη ενάντια στη Deportivo για να φοβίσει τους αντιπάλους



Ο Zinedine Zidane υπερασπίζεται εδώ και μήνες τους παίκτες του. Ενάντια στον άνεμο και σ’ένα πλήθος κριτικών, αυτές που έρχονταν από όλα τα καρδιακά σημεία του πλανήτη. Κανείς δεν καταλάβαινε αυτή την τόσο ένθερμη θέση και περισσότερο βλέποντας την ανταπόκριση αυτών που προστάτευε. Ακόμη κι όταν η Deportivo μπήκε μπροστά στο 23ο λεπτό του παιχνιδιού και οι αμφιβολίες επέστρεφαν μετά από ένα καλό ξεκίνημα, ο Γάλλος συνέχιζε τόσο πεπεισμένος για το τι μπορούν να κάνουν ακόμα τα αγόρια του.

Μετά απ’αυτό το γκολ του Adrián ήρθε αυτό που δεν είχε φανεί ποτέ σ’αυτό το πρωτάθλημα. Γκολ πάει, γκολ έρχεται μέχρι τα 7 ενάντια σε μια αποσυναρμολογημένη Deportivo. Έδωσε την αίσθηση ότι εκείνοι που φοράνε τα λευκά ξαφνικά συνειδητοποίησαν ότι ο προπονητής τους έβγαινε μπροστά γι’αυτούς απ’την πρώτη μέρα κι ότι αυτοί δεν ανταποκρίνονταν με τον ίδιο τρόπο.

Με τα 7 κάποιος μπορεί να φτάσει να σκεφτεί ότι ο Zidane είχε δίκιο, ότι δεν υπήρχε κρίση αλλά κακή στιγμή, ότι δεν χρειαζόταν να υπογράψουν κανέναν, ότι οι δικοί του είναι οι καλύτεροι, ότι σύντομα επρόκειτο να κάνουν τα πράγματα καλά, ότι η κακή στιγμή ήταν ψυχολογική κι όχι σωματική κι έτσι μπορούμε να συνεχίσουμε με κάθε είδους επιχειρήματα που προβλήθηκαν απ’τον τεχνικό και τα οποία έχουν αντικρουστεί από όλες τις γωνίες.

Βλέποντας τους madridistas παίκτες να τρέχουν, να παίζουν και να διαλύουν, κάποιος σταματά, προβληματίζεται και πιστεύει ότι ο Ζιντάν είχε δίκιο και ότι όλοι οι υπόλοιποι ήμασταν λάθος. Τώρα μένει να μάθουμε την ανταπόκριση σε διαδοχικά παιχνίδια, αλλά με την εμφάνιση της καλύτερης έκδοσης του Μπέιλ, του πνεύματος σκόρερ του Κριστιάνο Ρονάλντο, τις προωθήσεις με νόημα του Μαρσέλο και την επιβεβαίωση ότι ο Nacho πρέπει να’ναι βασικός στην λευκή άμυνα... δίνεται η σκέψη ότι έρχεται η καλύτερη έκδοση της Ρεάλ Μαδρίτης.

Αυτό το μάθημα που σχεδιάστηκε απ’την Ρεάλ Μαδρίτης ενάντια σε μια καταθλιπτική Ντεπορτίβο ήρθε απ’το χέρι της ομάδας Α, αλλά με αποχρώσεις, με την απουσία του Isco να τραβάει την προσοχή, γεγονός που επαναλαμβάνεται με την πάροδο του χρόνου απ’τη σύγκρουση με τη Μπαρτσελόνα. Ο Ζιντάν ήθελε να επιστρέψει στο 4-3-3, με το BBC να’χει επανέλθει, αλλά ήθελε να γλυκάνει την παρουσία των τριών στο χόρτο, δίνοντας λεπτά στον Borja Mayoral απ’την αρχή σε μια γλυκόπικρη δοκιμή. Τώρα μένει το Β να δείξει τον λόγο για τον οποίο τους εμπιστεύθηκαν. Η Leganés περιμένει και η PSG και το Champions League επίσης, η οποία πια ίσως να μην φουσκώνει τόσο πολύ το στήθος...

Η ευρεία νίκη, επιπλέον με το να δίνει δίκιο στον Zidane, χρησίμευσε για ν’αποδείξει ότι ο Gareth Bale είναι και πρέπει να’ναι ο πιο καθοριστικός παίκτης αυτής της Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Ουαλός είναι ένα βήμα πάνω απ’τους υπόλοιπους κι όταν ήταν χειρότερα ο αγώνας για την ομάδα του, έδειξε τον εαυτό του, την έψαξε και επινόησε ένα απ’τα καλύτερα γκολ της σεζόν.

Στη λευκή υποχρέωση, ο αριθμός των ευκαιριών που παραχώρησε η ομάδα του Zidane σε μια εύθραυστη Deportivo, η οποία εκτός απ’το να προηγηθεί είχε πέντε καθαρές ευκαιρίες να σκοράρει και να βάλει τη Ρεάλ Μαδρίτης σε σοβαρά προβλήματα.

Με την ευκαιρία, ο Casemiro αφού έδωσε την ασίστ στον Ρονάλντο τόλμησε να πει: «Επιτέλους παίξαμε καλά», σε μια τολμηρή δήλωση που ερχόταν να παραδεχτεί αυτό που βλέπαμε όλοι εκτός απ’τον Ζιντάν, αλλά στον Βραζιλιάνο θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ίσως να’ναι ο Γάλλος ο μόνος που είχε δίκιο. Την Τετάρτη, επόμενη εξέταση.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:





Bale και Cristiano ακολουθούν το λάβαρο του Nacho για να βγάλουν τη Μαδρίτη απ’τον τάφο

Του Jesús Garrido

Τρεις ντομπλέτες κι ένα απ’τον Μόντριτς, ανέτρεψαν το σκορ

Μετά το τέρμα της ισοφάρισης του Nacho, η Μαδρίτη είδε τον ουρανό. Ήταν τότε όταν ο Bale ήταν επιτέλους ο παίκτης που περιμένει το Bernabéu και εν μέσω πλήρους βροχής από γκολ εμφανίστηκε ο Cristiano απ’τους νεκρούς



Συνήθως συμβαίνει, όταν μια μεγάλη ομάδα μπαίνει στη στρόφιγγα, να βγαίνει απ’αυτήν αφήνοντας ένα ίχνος καταστροφής παρόμοιο μ’έναν ατομικό μύκητα σε μια ποδοσφαιρική κλίμακα. Της συμβαίνει επειδή είναι πληγωμένη στην περηφάνια της, το πιο ευαίσθητο σημείο στο οποίο μπορεί να αγγιχθεί ένα κλαμπ με έπαρση, ματαιόδοξο και θεωρούμενο από μόνο του ως το καλύτερο που έχει περάσει ποτέ στη ζωή, όχι πια στο άθλημα που επιδίδεται. Και ξαφνικά, όλα βγαίνουν, είναι αυτό που έχουν οι καλοί, που μπορούν να’ναι μπλοκαρισμένοι διανοητικά και ξαφνικά, μια ωραία μέρα, φτάνουν στη νιρβάνα που έφεραν τόσο πολύ καιρό ικετεύοντας ν’ανακάμψουν. Της Ρεάλ Μαδρίτης της συνέβη ενάντια στην Deportivo, την φτωχή Depor, η οποία για κάποιο διάστημα ήταν πολύ άνετα και στη συνέχεια γύρισε στη Γαλικία με κόκκινο μάγουλο απ’τα τόσα χαστούκια.

Όπως κάθε συγκεκριμένη αντίδραση, πρέπει να την πιάσεις με τσιμπιδάκια. Η Μαδρίτη χρειαζόταν ένα σημείο καμπής, δεν μπορούσε να πέσει πιο κάτω (υπερβολή, φυσικά, επειδή πάντα μπορείς να χάσεις κι άλλο), είχε φτάσει σ’ένα σημείο μη επιστροφής, στο οποίο κολυμπούσε στα δικά της απόβλητα και δεν ήξερε πού βρισκόταν ο δρόμος της επιστροφής στην ευτυχία. Δεν υπήρχε μια στιγμή ούτε καν για την ακολασία, μια όαση στην οποία να φρεσκαριστεί μ’ένα χαμόγελο για να συνεχίσει να περιπλανιέται στην έρημο, από πριν απ’το τέλος του έτους, δεν συνέβαινε τίποτα καλό. Κι έγιναν όλα με τη μία, με στοιχεία ακόμα απ’αυτές τις φρικτές εβδομάδες, όπως ότι σ’αυτήν τη γραμμή της άμυνας των τεσσάρων που αμύνεται μόνο ο Nacho, αλλά με αμέτρητες ατομικές και συμπαγείς βελτιώσεις που τον madridismo, τόσο ασταθής και ευγνώμων στις νίκες με μεγάλο σκορ, τον κάνουν να πιστεύει ότι η PSG δεν προκαλεί τόσο φόβο όσο χθες.

Λέγαμε αυτή την Κυριακή στις ώρες πριν απ’τον αγώνα του Μπερναμπέου ότι στις χειρότερες στιγμές, κάθε στρατός χρειάζεται έναν ηγέτη που να ενθαρρύνει τα αποθαρρυνμένα στρατεύματα. Η Μαδρίτη τον έχει στον Cristiano Ronaldo, ηγέτης εκ φύσεως στο γήπεδο, και στον Sergio Ramos, αρχηγός και λευκή ψυχή. Αλλά όσο ο ένας έχει παραιτηθεί απ’τη δουλειά του κι ο άλλος είναι απών λόγω τραυματισμού, ποιος να το’λεγε στους παρόντες ότι αυτός που επρόκειτο να πιάσει το λάβαρο και να το κουβαλήσει στην πρώτη γραμμή με αλαζονεία θα’ταν ο Nacho Fernández. Μπορούσαν να το σκεφτούν εκείνοι που τον γνωρίζουν καλύτερα, οι οποίοι γνωρίζουν με ορισμένη βεβαιότητα ότι δεν έχει παραδοθεί ποτέ, ότι μπορεί να τραβήξει οποιοδήποτε κάρο, ακόμα και το βαρύτερο απ’όλα, τη Ρεάλ Μαδρίτης, και να’ναι ακόμη κι ο καλύτερος.

Μαχητής απ’την παιδική ηλικία του, ο Nacho δεν του έχει χρειαστεί ποτέ να κάνει ένα ιδιόμορφο χτένισμα ή να συλλέξει Ferraris για να κερδίσει μια θέση στη Μαδρίτη και το σεβασμό όλων των συμπαικτών του και των προπονητών. Διαβητικός απ’την ηλικία των 12 ετών, προσέχει περισσότερο απ’τον καθένα και σε κάποιο βαθμό, εξαιτίας αυτού του φόβου να υποφέρει από προβλήματα υγείας, έχει μια τέλεια υγιή σωματική διάπλαση και ποτέ στα 28 του χρόνια δεν υποστεί κάποιον σοβαρό τραυματισμό. Είναι εκεί πάντα όταν τον χρειάζεσαι, για οποιαδήποτε θέση στην άμυνα, για να σκοράρει μια ντομπλέτα στη Depor, για να αποτρέψει ένα γκολ κάτω απ’το οριζόντιο δοκάρι, για να’ναι ένας αναπληρωματικός ο οποίος είναι ο δεύτερος παίκτης που χρησιμοποιείται περισσότερο απ’τον Zidane. Canterano, madridista, αδιαμφισβήτητος στην εθνική, αναμφισβήτητος στο λευκό ρόστερ.



Μετά το τέρμα της ισοφάρισης απ’τον Nacho, η Μαδρίτη είδε τον ουρανό. Όταν της στράβωσε αυτή η σεζόν, είχε σύννεφα πάνω απ’το κεφάλι της που της διατηρούσαν έναν σκυθρωπό χαρακτήρα, αντίθετο στη χαρά του καλοκαιριού, εποχή γεμάτη λιακάδα. Ήταν τότε όταν ο Μπέιλ έλαβε τη σκυτάλη που του άφησε άθελά του ο Κριστιάνο και ξεκίνησε την κούρσα του για να γίνει ο καλύτερος παίκτης της Μαδρίτης. Αν θέλετε, εάν το σώμα του τον αφήσει, μπορεί να γίνει, χωρίς καμία αμφιβολία. Δύο γκολ στην Celta, δύο γκολ στη Depor, εννέα μεταξύ όλων των διοργανώσεων έχοντας συμμετάσχει μόνο σε στιγμές. Κατά τη διάρκεια ενός κομματιού του αγώνα ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας στο πρωτάθλημα και η αναφορά που αναζητούσαν όλοι, στη δεξιά πλευρά, στην οποία έπαιξε, κι όπου πιστεύει ο Zidane ότι κινείται καλύτερα. Τον κόλλησε εκεί, στη γραμμή του ασβέστη, κι επέστρεψε ο Bale των δυο σεζόν πριν, εκείνος ο οποίος δεν τραυματιζόταν και σκόραρε ή έδινε ασίστ σχεδόν σε κάθε παιχνίδι.

Η ιστορία έχει, όπως όλες, έναν κόμπο μέσω του οποίου αναπτύσσονται τα πάντα. Αυτός ο κόμπος έσφιγγε σφιχτά το λαιμό του Ζιντάν. Και πάλι τους έβαλαν γκολ σε μια φάση απλής άμυνας και βρέθηκαν πίσω στο σκορ, δεν έχει σημασία όταν το διαβάζεις αυτό, είναι αυτό που αρχίζει να γίνεται συνήθεια στο λευκό σπίτι. Η «Grada Fans» ανέβαζε την ένταση για να κρύψει την απογοήτευση της πλειοψηφίας (δεν μπορέσαν να κάνουν τίποτα για να εξουδετερώσουν τον θυμό με τον Benzema όταν μπήκε στο γήπεδο). Η Depor ήταν ευνοϊκή ομάδα για να ξεκινήσει και πάλι, έχει κακή θέση στη βαθμολογία, κακές αισθήσεις και δεν συνηθίζει να της βγαίνει τίποτα. Και κέρδιζε επίσης στο Chamartín. Αλλά δεν έβαλε παραπάνω από ένα, είχε πολλά, επειδή η άμυνα της Μαδρίτης (στην οποία υποτίθεται ότι κάνουν κουμάντο οι Varane και Navas), ήταν ένα πάρτι. Δεν υπήρξε περισσότερο αίμα γιατί ο Casemiro, ίσως η καλύτερη είδηση, είχε το ίδιο επίπεδο που του εξασφάλισε την θέση του βασικού.

Η Μαδρίτη δεν είχε χρησιμοποιήσει ένα απ’τα πιο θανατηφόρα όπλα της φέτος: την ανατροπή. Το να της βάλουν πρώτοι γκολ ήταν συνώνυμο με το να της πάρουν τουλάχιστον έναν βαθμό, όταν δεν έπαιρναν τη νίκη. Ίσως γι'αυτό η λευκή ομάδα ξέσπασε στο δεύτερο μισό με τον τρόπο που το έκανε. Το golazo του Bale σήκωσε στο πόδι το Bernabéu και σήκωσε τη Μαδρίτη στα πόδια της. Υπήρχαν και πάλι ζωτικές σταθερές κι αισθάνθηκε τόσο φρέσκια που θέλησε ν’απαλλαγεί μονομιάς απ’όλους τους φόβους με βάση τα γκολ. Το έκανε ακόμα κι ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο παίκτης στον οποίο αρνιόταν το γκολ περισσότερο σ’ολόκληρη τη Liga, ο οποίος έβαλε τρία, αλλά νόμιμα ήταν μόνο δύο. Φυσικά, δεν πανηγύρισε κανένα. Το πρώτο επειδή ήταν θυμωμένος με τον κόσμο, με τον εαυτό του, με τους οπαδούς που δεν πιστεύουν πια σ’αυτόν με όλα όσα έχει υπάρξει, με τον πρόεδρο επειδή δεν θέλει να του αυξήσει (και πάλι) το μισθό και με το ότι έχει χάσει τις δυνατότητες να κερδίσει τη Liga· το δεύτερο, επειδή στο μπλονζόν για να τελειώσει, έφαγε μια κλωτσιά στο πρόσωπο κι έφυγε αιμορραγώντας.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:





Zidane: "Οι παίκτες χρειάζονταν έναν τέτοιο αγώνα"

«Είναι η δεύτερη συνεχόμενη νίκη και πλέον σκεφτόμαστε την τρίτη για να κάνουμε μια σειρά από νίκες».

"Δεν μπαίνουν κάθε μέρα επτά γκολ στο Bernabéu και φεύγουμε ευχαριστημένοι γι'αυτό", πρόσθεσε ο προπονητής.



Ο Ζινεντίν Ζιντάν εμφανίστηκε στην αίθουσα Τύπου του Σαντιάγκο Μπερναμπέου για ν’αναλύσει την μεγάλη νίκη της Ρεάλ Μαδρίτης εναντίον της Deportivo: «Δεν ξέρω αν έχει αλλάξει πολύ η ομάδα. Το αποτέλεσμα φυσικά. Ήταν πολύ μεγάλο και είναι η διαφορά. Στο αγώνα κάναμε ένα καλό παιχνίδι εναντίον της Βιγιαρεάλ και σήμερα επίσης απ’το 0-1. Σκοράραμε και χαίρομαι γι’αυτή την αγωνιστική γιατί μας λείπει αυτό. Οι παίκτες χρειάζονταν ένα παιχνίδι σαν αυτό: να σκοράρουν γκολ».

"Είναι πάντα ωραίο και θετικό να κερδίζεις και να βάζεις επτά γκολ στο σπίτι. Δεν μπαίνουν επτά γκολ κάθε μέρα στο Bernabéu και είμαστε ευχαριστημένοι γι 'αυτό. Είχαμε πολύ επιθυμία να το καταφέρουμε αυτό και τώρα θέλουμε να το επαναλάβουμε την Τετάρτη και το Σάββατο. Απολαύσαμε τον αγώνα και το παιχνίδι".

Η τακτική λύση

"Γνωρίζουμε ότι μπορούμε να παίξουμε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και σήμερα ήταν το 4-3-3. Έχει δουλέψει για εμάς και είμαι ικανοποιημένος για το έργο όλων. Η διάταξη είναι το λιγότερο σημαντικό. Το πιο σημαντικό έχει υπάρξει η νοοτροπία. Δεν ξέρω πότε ήταν η τελευταία φορά που βάλαμε επτά γκολ στο Bernabéu. Είμαι ικανοποιημένος για τους παίκτες, για όλους. Είμαι ικανοποιημένος για την απόδοση όλης της ομάδας, το οποίο είναι το πιο σημαντικό".

Αλλαγή εικόνας;

«Ξεκινήσαμε καλά αλλά στο πλάγιο άουτ δεν ήμασταν στη φάση και μας έβαλαν γκολ. Αλλά σκεφτήκαμε να συνεχίσουμε να παίζουμε και βάλαμε δύο γκολ έτσι ώστε στο δεύτερο μέρος να παίξουμε έτσι. Είμαστε ικανοποιημένοι συνολικά για το παιχνίδι. Δεν το κάναμε πάρα πολύ στα τελευταία παιχνίδια στο σπίτι, αλλά ενάντια στην Villarreal παίξαμε καλά και σήμερα βάλαμε τις ευκαιρίες που είχαμε».

Οι οπαδοί το πιστεύουν και πάλι

«Θέλουμε πάντα τους οπαδούς μας μαζί μας. Τους χρειαζόμαστε όταν τα πράγματα πάνε καλά κι όταν πάνε άσχημα. Σήμερα έχουν ανταποκριθεί. Είναι ένα πράγμα της ομάδας: παίκτες και οπαδοί. Ξέρω τι είναι οι αποδοκιμασίες σ’αυτό το γήπεδο και δεν είναι εύκολο. Θέλουμε θετική ενέργεια απ’το κοινό και πήραμε ένα καλό αποτέλεσμα γι'αυτούς».

Υπάρχει χρόνος να φτάσετε σε αρίστη κατάσταση στην PSG;

"Θα σκεφτούμε το επόμενο παιχνίδι και το να τα πάμε καλά, όπως σήμερα. Δεν βλέπω πιο πέρα. Είναι η δεύτερη συνεχόμενη νίκη και πλέον σκεφτόμαστε την τρίτη για να κάνουμε μια σειρά νικών. Τίποτα περισσότερο. Όλοι χρειαζόμασταν ένα παιχνίδι σαν αυτό. Είναι εξαιρετικό να βάζεις επτά γκολ στο σπίτι και είναι αυτό που χρειαζόμασταν".

Bale

"Θέλω να’χω πάντα όλους τους παίκτες μου. Όταν δεν είναι, δεν είμαι ικανοποιημένος. Τώρα μας λείπουν δύο στόπερ και δεν είμαι ικανοποιημένος. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Πρέπει να σκεφτούμε ότι όταν κάποιος τραυματίζεται, υπάρχει πάντα κάποιος άλλος που μπορεί να τα πάει καλά. Είμαι ικανοποιημένος για τον Gareth επειδή έχει σταθερότητα στο παιχνίδι".

Το χτύπημα στο πρόσωπο του Cristiano Ronaldo

"Είναι μια πληγή και πιστεύω ότι του έκαναν δύο ή τρία ράμματα. Είναι καλά".

Είναι λιγότερο δύσκολο ν’αφήνετε τον Isco στον πάγκο σε σχέση με τους υπόλοιπους;

"Όχι, δεν σκέφτομαι έτσι, το κρίμα είναι ότι με ρωτάς πάντα πράγματα που είναι λίγο περίεργα. Για μένα είναι ένας πολύ σημαντικός παίκτης κι έχει παίξει πολλά παιχνίδια μαζί μου μ’αυτήν την φανέλα. Θα’ναι πάντα σημαντικός κι εγώ ως προπονητής πρέπει να παίρνω αποφάσεις και να κάνω μια ομάδα. Πρέπει ν’αφήνω παίκτες εκτός και στον πάγκο. Είναι επίσης η δουλειά μου".

BBC

"Είναι τρεις παίκτες που έχουν δείξει σπουδαία πράγματα στο παρελθόν. Αυτή τη σεζόν δεν έχουμε μπορέσει να τους δούμε μαζί πολλές φορές, αλλά προσφέρουν μια εξαιρετική ενέργεια στους υπόλοιπους".

Οι αποδοκιμασίες στον Benzema μπορούν να τον επηρεάσουν;

"Ναι, όταν μπαίνεις και σε αποδοκιμάζουν, μπορεί να σ’επηρεάσει, αλλά θα κρατήσω το θετικό της ομάδας και του τι έκαναν. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να κερδίζουμε αγώνες έτσι ώστε να μην συμβαίνει αυτό".


Η σελίδα της στήλης στο facebook:





Η άποψη του Συνταγματάρχη για το Real Deportivo 7-1

Μέχρι σήμερα, η απόδοση των μπακ στη φετινή σεζόν ήταν πολύ κακή. Δεν συνέρχονταν με τίποτα. Μπροστά σ’αυτήν την πραγματικότητα, ο Ζιντάν, είχε αποφασίσει από καιρό ότι θα πρέπει να το γυρίσει και πάλι σε 4-3-3, έτσι ώστε να ενισχύσει τις πλευρές και το παιχνίδι απ’τα πλάγια, που ευνοεί τους μπροστινούς γκασμάδες. Όμως η παρατεταμένη απουσία του Μπέιλ, και στη συνέχεια η ανετοιμότητά του, του ανέβαλε τα σχέδια. Μέχρι σήμερα, που έχοντας πια τον Μπενζεμά στον πάγκο, και τους άλλους δύο βασικούς, αποφάσισε πως ήταν η ώρα γι’αυτό. Για ν’αλλάξει το σύστημα. Επιστροφή λοιπόν στο 4-3-3, στο οποίο, όπως καταλαβαίνετε, από δεξιά παίζει ο ξυλοπόδαρος με τα δυο αριστερά παπούτσια, κι από αριστερά ο μορφονιός που δεν μπορεί να πάρει τα ποδιά του. Χαρακτηριστική η στιγμή, γύρω στο 20ο λεπτό, όταν ο Μόντριτς του άνοιξε στον χώρο πολύ ωραία και στην προσπάθεια του να την προλάβει και να την κοντρολάρει σωριάστηκε κάτω. Και το 4-3-3, τουλάχιστον για σήμερα, δούλεψε. Ο Μαρσέλο έκανε δύο ασίστ. Βέβαια, όταν βρεθούν παίκτες που έχουν την ικανότητα να τελειώσουν φάσεις που πρέπει να μπορούν να τελειώνουν παίκτες που παίζουν στην Ρεάλ Μαδρίτης, είναι φυσιολογικό να κάνει ο Μαρσέλο δύο ασίστ. Υπεύθυνοι οι από κάτω.


Εν τέλει, ο ξυλοπόδαρος με τα δυο αριστερά παπούτσια έκανε τη καλύτερη φετινή του εμφάνιση, βάζοντας με μια γκολάρα το πρώτο του γκολ, και με μια κεφαλιά το δεύτερο, που αν δεν με ξεγελά η μνήμη, είχε να σκοράρει με το κεφάλι από πρόπερσι, που έβαλε συνολικά 9 κεφαλιές. Διότι, ναι μεν ξυλοπόδαρος και με δυο αριστερά παπούτσια, αλλά δεν παύει να’ναι 28, να’ναι γεμάτος ενέργεια κι αυτό να φαίνεται στο γήπεδο. Τα νιάτα είναι νιάτα. Φαίνεται πως μπροστά, ακολουθεί γι’αυτόν μια περίοδος φόρμας. Κι εδώ έρχεται η ερώτηση του εκατομμυρίου: μέχρι πότε πιστεύετε ότι θα κρατήσει; Και για να κάνω τη μετάφραση -σύμφωνα με τους ειδικούς μόνο γι’αυτό είμαι- πότε πιστεύετε ότι θα ξαναπιέσει ο δίσκος το νεύρο και θα χτυπήσει υποκνημίδιο; Οι αποδόσεις άνοιξαν, δεχόμαστε στοιχήματα…


Όταν η Marca πρέπει να γράψει μια μαλακία, κάτι που ούτε η ίδια δεν πιστεύει και πάρα πολύ, κάτι για το οποίο και η ίδια αμφιβάλει σοβαρά, αφήνει τη βρώμικη δουλειά σε κάποιον αναλώσιμο. Το μεσημέρι η 25χρονη Patricia Terroba έγραφε: «Cristiano, η ώρα του θηρίου. Το Bernabéu περιμένει την επιστροφή του καλύτερου CR7». Είδατε εσείς κανά θηρίο; Εγώ είδα και πάλι τον γνωστό πουτσοκέφαλο που στο 72’, αγανακτισμένος με την εξέλιξη, στην οποία το Μπερναμπέου είχε δει τον Νάτσο να βάζει το πρώτο, τον Μπέιλ άλλα δύο με το πρώτο γκολάρα, και τον Μόντριτς το 4ο με άλλη μια γκολάρα, εκτέλεσε αγανακτισμένα άουτ απ’τα νεύρα του, χωρίς καν να ενδιαφέρεται να σκοράρει. Το’χε ξανακάνει και στο φετινό με την Λας Πάλμας. Αποκορύφωμα, η αντίδρασή του όταν σκίστηκε στο δεύτερο γκολ του με κεφαλιά ψαράκι: πήρε ένα κινητό και κοιτιόταν να δει πόσο μεγάλο ήταν το σχίσιμο. Καθρέφτη καθρεφτάκι μου…


Νάτσο Φερνάντεζ: ο πιο ένδοξος εκπρόσωπος της τιμημένης ακαδημίας που έφτιαξε κάποτε ο Δον Σαντιάγο Μπερναμπέου. Ένα παιδί που πάσχει απ’τα 12 του από διαβήτη, και που από’κει και μετά, λόγω της μέγιστης προσοχής που έχει στην καθημερινότητά του, μέχρι σήμερα, στα 28 του, δεν έχει τραυματιστεί ΠΟΤΕ. Το πολυεργαλείο στην άμυνα της Ρεάλ, αυτός που ανταποκρίνεται πάντα, που δεν απογοητεύει ποτέ. Τέτοιους παίκτες βρίσκεις μόνο σ’αυτήν την ακαδημία. Σήμερα έκανε μια απ’τις καλύτερες εμφανίσεις του με την λευκή φανέλα, και σίγουρα την καλύτερη όσον αφορά την συμμετοχή στην επίθεση. Δεν υπάρχουν λόγια.


Οι 11άδες του Real Deportivo



Real: Keylor, Carvajal, Varane, Nacho, Marcelo, Casemiro, Kroos, Modric, Bale, Cristiano και Borja Mayoral.


Πάγκος: Casilla, Theo, Asensio, Isco Kovacic, Benzema και Lucas Vázquez.



Deportivo: Rubén, Juanfran, Schär, One, Luisinho, Guilherme, Borges, Mosquera, Lucas, Adrian και Andone.



Πάγκος: Pantilimon, Fernando Navarro, Expósito, Borja Valle, Carles Gil, Emre και Bakkali.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Ο Kepa κουράζεται να περιμένει τη Μαδρίτη και θα μπορούσε σύντομα ν’ανανεώσει με την Athletic

Της Macu Briones

Αποδέχεται την τελευταία προσφορά του club και θα’ναι απ’τους καλύτερα αμειβόμενους του ρόστερ



Η σαπουνόπερα Kepa είναι έτοιμη να τελειώσει, με ευτυχές τέλος για την Athletic και προς τέρψη της rojiblanca παροικίας. Σε μια στροφή των γεγονότων, ο τερματοφύλακας της Ondarroa έχει αποφασίσει να ανανεώσει με το rojiblanco club και ν’απορρίψει την επιλογή της Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία είχε εξετάσει την υπογραφή του rojiblanco τερματοφύλακα, χειριζόμενη δύο ημερομηνίες για την επιχείρηση, τον Ιανουάριο και, τέλος, τον Ιούνιο.

Μετά από 16 μήνες επίπονων διαπραγματεύσεων που ξεκίνησαν με μια προσφορά ελάχιστων ποσών, ο διεθνής τερματοφύλακας έχει αποδεχθεί την τελευταία πρόταση που του έχει μεταφέρει η διοίκηση του Josu Urrutia, ο οποίος θ’ανακοινώσει τη συμφωνία αυτή την εβδομάδα. Μια πλήρης βόμβα του Ibaigane.

Η νέα σύμβαση που θα συνδέει τον Kepa με την Athletic θα’ναι σημαντική, τόσο από πλευράς αποδοχών όσο κι από διάρκειας, μετατρέποντας τον τερματοφύλακα σ’έναν απ’τους τρεις υψηλότερα αμειβόμενους παίκτες της rojiblanca ομάδας. Θα επεκτείνει μέχρι το 2023 ή ένα έτος περισσότερο, και η ρήτρα θα του θα πλησιάσει στα 80 εκατομμύρια που υπάρχουν στη σύμβαση που υπέγραψε την περασμένη Τετάρτη ο Iñaki Williams.

Ο προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης, Ζινεντίν Ζιντάν, ξεκαθάρισε και πάλι χθες, για πολλοστή φορά, ότι δεν επρόκειτο να κάνει καμία μεταγραφή σ’αυτήν την αγορά που μπαίνει στην τελική ευθεία της, με τον ίδιο τρόπο που δεν εκτιμά που να βάλει στο ρόστερ έναν νέο ανταγωνισμό για τον Keylor Navas.

Η επίμονη άρνηση του λευκού πάγκου να τον ενσωματώσει τον Ιανουάριο -θέτοντας σε κίνδυνο τη συμμετοχή του στο Mundial της Ρωσίας-, μαζί με τον ενοχλητικό τραυματισμό που κουβαλάει ο Kepa στο δεξί του πόδι -απ’τον οποίο αναρρώνει με μια συντηρητική θεραπεία που έχει αποτέλεσμα κι αποκλείει μια εγχείρηση- έχουν κάνει τον 23χρονο να κάνει μια στροφή στο μέλλον του -πολύ μακριά απ’το Μπιλμπάο τα τελευταία Χριστούγεννα- και να δεχτεί να συνεχίσει δεμένος με το rojiblanca τέρμα.

Η επικείμενη ανανέωσή του θα φέρει τον Kepa Arrizabalaga μπροστά στα μικρόφωνα, όπου θα’χει την ευκαιρία να προσφέρει, για πρώτη φορά, την εκδοχή του. Θα σπάσει έτσι τη σιωπή που διατήρησε κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, παρά τις συνεχείς φήμες -όπως αυτή του ότι πέρασε ιατρική εξέταση στη Μαδρίτη- και τις κριτικές -μερικές φορές έξαλλες επιθέσεις- του περιβάλλοντος.

Οι τερματοφύλακες

Η συμφωνία με τον Arrizabalaga θα’ρθει να περιπλέξει σοβαρά τις διαπραγματεύσεις με τους δύο τερματοφύλακες που καλούνταν να’ναι ενίσχυση για το rojiblanca τέρμα αν ο Kepa αποφάσιζε να μην συνεχίσει. Ο Alex Remiro, δανεικός στην Huesca κι ο Unai Simón, τερματοφύλακας στην θυγατρική, έχουν σύμβαση μέχρι το 2019. Η επιστροφή του πρώτου και η άνοδος του δεύτερου δεν θα’ναι πια μια επιτακτική ανάγκη για την αθλητική διαχείριση του συλλόγου μετά το ναι του παίκτη απ’την Ondarroa.

Ο Iago Herrerín, απ’την πλευρά του, εξασφάλισε πριν 10 μέρες την παραμονή του στην Athletic μέχρι το 2021, επωφελούμενος απ’τις αμφιβολίες που τίθεντο γύρω απ’την παραμονή του Kepa. Πιθανότατα, η ανακοίνωση της ανανέωσης του Iago θα’χε περιμένει αν ο Arrizabalaga είχε αποφασίσει ν’αποδεχτεί νωρίτερα την ανανέωση. 


Η σελίδα της στήλης στο facebook:


"Marco Asensio, το ν’αντιστέκεσαι είναι να νικάς"

«Υψηλός καθορισμός», απ’τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Julio César Iglesias



Ο ποδοσφαιριστής που η "L'Equipe" ανακήρυξε τον καλύτερο Κ 21 στον κόσμο, κλείνει σήμερα τα 22 του με δύο ανησυχίες: να διατηρήσει το ανταγωνιστικό πνεύμα και να πάρει μια θέση στην βασική ομάδα

Ο Marco Asensio Willemsen, γιος της María Gertruida και του Gilberto, το αγόρι που γεννήθηκε με τη βαπτιστική δέσμευση να διαδεχθεί τον Marco Van Basten, κλείνει σήμερα τα 22. Για να τα γιορτάσει θα’χει ξεκινήσει την ημέρα ως συνήθως, ίσως κάπως χαρούμενος και ίσως κάπως λυπημένος, όπως συνήθιζε να ξυπνάει ο Phil, ο πρωταγωνιστής της ταινίας Παγιδευμένος στο χρόνο.

Σε μια εκπληκτική αλληγορία, ζει καθημερινά τη δική του Μέρα της Μαρμότας: βάζει ένα γκολ στον Sergio Rico στο αριστερό παραθυράκι κι επιστρέφει στον πάγκο· βάζει ένα γκολ στο αριστερό δοκάρι του Manuel Neuer κι επιστρέφει στον πάγκο· βάζει ένα γκολ στο δεξί δοκάρι του Gianluigi Buffon κι επιστρέφει στον πάγκο· βάζει δύο γκολ στον Ter Stegen στο αριστερό παραθυράκι κι επιστρέφει στον πάγκο· βάζει ένα golazo με φυσαλίδες στο ίδιο μέρος στον Nereo Champagne κι επιστρέφει στο σπίτι με μια παρατεταμένη μυρωδιά του ξύλου: τη μυρωδιά του πάγκου.

Αιώνια επιστροφή

Λόγω θέλησης του προπονητή του ή ως αποτέλεσμα των παλιών επαγγελματικών ρουτίνων που μετατρέπουν το ποδόσφαιρο σε μια στρατιωτική πειθαρχία, η κλίμακα είναι η κλίμακα, ο Marco υπομένει το βάρος ενός επαχθή νόμου του εκκρεμούς. Δεδομένου ότι δεν έχει περιθώρια ελιγμών, πρέπει να κάνει την ανάγκη φιλοτιμία: ακούει το τικ-τακ με μια άγρυπνη υπομονή, περιμένει τη φωνή του «Marco, για ζέσταμα» κι εκμεταλλεύεται ασταθώς τα φευγαλέα 15λεπτα του, αυτά τα έντονα τέλη που συχνά είναι ευκαιρίες με παγίδα· με το ματς αποσυντεθημένο, δηλητηριασμένα δώρα στο γήπεδο και στο σκορ.

Όπως ξέρουν αυτοί που συνυπάρχουν μαζί του, δεν επιτρέπει στον εαυτό του ποτέ μια κακή έκφραση, δεν στραβομουτσουνιάζει ποτέ. Είναι το ίδιο: οι ιδιοτροπίες της κατανομής συνεχίζουν να τον ωθούν στα βάθη του λαβυρίνθου και του μεταδίδουν μια αίσθηση μοιραίου. Μετά, στον ζήλο του να το ξεπεράσει παίρνει αποφάσεις που μπορούν μόνο να χειροτερέψουν την κατάσταση: σήμερα κρύβει έναν τραυματισμό που τον εμποδίζει να αποδώσει φυσιολογικά· αύριο έχει γρίπη και παίζει με 40 πυρετό, κι έτσι, ανάμεσα σε σκοτεινές εβδομάδες κι αδιαφανείς μήνες, διαχειρίζεται σιωπηλά τις παθήσεις του του φιλόδοξου.

Ας θυμηθούμε

Η έκθεση με την οποία η L'Equipe τον ανακήρυξε καλύτερο Κ 21 στον κόσμο, μπροστά απ’τους Dele Alli, Mbappé και Dembélé, κυκλοφορεί ακόμα στον κυβερνοχώρο. Βλέποντας την αφθονία και την υπέρβαση των εμφανίσεών του, εκείνη η εκλογή δεν ήταν προϊόν ενός περαστικού ενθουσιασμού· ήταν η πιστοποίηση μιας πραγματικότητας. Οι συντάκτες του εγγράφου δεν περιορίστηκαν στην αξιολόγηση της κλάσης των επιδείξεών του, κατανοώντας τα μακρινά του σουτ, τις πάσες του για στην περιοχή, τα ζογκλερικά κοντρόλ του, τα κοψίματά του της φαντασίας ή, φυσικά, τις ατέλειωτες αποδράσεις του: τι ταχύτητα για να καλύψει την απόσταση μεταξύ των δύο περιοχών και τι δεξιότητα για να κουβαλά τη μπάλα σε τεντωμένο σχοινί. Ζύγιζαν την ευκολία του να κατανοεί τους κώδικες του παιχνιδιού, τόσο απλοί όταν περνούν απ’τα πόδια του, κι από πάνω τις καλλιτεχνικές του ικανότητες, εκτιμούσαν την κατάστασή του ως παγκόσμιος ποδοσφαιριστής. Στο ρεπερτόριό του δεν υπάρχει ούτε ένα κενό.

Στο κυκλικό ταξίδι του, του εδώ βγαίνω, εδώ είμαι, κάποιοι θα’χαν πετάξει το ξυπνητήρι απ’το παράθυρο. Ωστόσο, αυτός αποφεύγει τις εκφράσεις αηδίας, υπομένει σαν ένας δρομέας μεγάλων αποστάσεων και, περιμένει διακριτικά κάποιος, για παράδειγμα ο Ζινεντίν Ζιντάν, να μετρήσει την τιμή του χαμένου χρόνου του και του επιστρέψει την εμπιστοσύνη που αξίζουν οι δύο προσωπικότητές του: αυτή ενός καλού αγοριού κι εκείνη ενός αδιαμφισβήτητου εκρηκτικού.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Cristiano, η ώρα του θηρίου

Της Patricia Terroba

Το Bernabéu περιμένει την επιστροφή του καλύτερου CR7


Έχει φτάσει η ώρα να ξυπνήσει. Το κρίσιμο κομμάτι της σεζόν, στο οποίο αποφασίζονται οι τίτλοι και στο οποίο η Ρεάλ Μαδρίτης χρειάζεται περισσότερο το αστέρι της. Χρειάζεται περισσότερο τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Ή, καλύτερα, χρειάζεται περισσότερο τα γκολ του Πορτογάλου, αυτά που αυτή τη σεζόν αργούν τόσο να'ρθουν.

Επειδή ο επιθετικός δεν έχει κάνει ούτε στο ελάχιστο την καλύτερη αρχή του. Με τον πρώτο γύρο να'χει ολοκληρωθεί, μετράει 16 γκολ, δύο λιγότερα απ'ότι πέρυσι σ'αυτό το σημείο. Στο Champions League, φυσικά, έχει ολοκληρώσει μια ιστορική φάση ομίλων. Έχει βάλει εννέα γκολ κι έχει πανηγυρίσει τουλάχιστον ένα γκολ σε όλους τους αγώνες, κάτι που μέχρι τώρα δεν είχε καταφέρει κανείς. Ενώ πέρυσι είχε μόνο δύο γκολ.

Αλλά στο πρωτάθλημα, αυτός ο πρώτος γύρος ήταν πολύ διαφορετικός απ'τον περσινό. Διαφορετικός ακόμη κι απ'οποιαδήποτε έναρξη του Πορτογάλου καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Και είναι ότι έχοντας ολοκληρωθεί το πρώτο μισό της σεζόν, ο Κριστιάνο έχει βάλει μόνο τέσσερα γκολ στην εγχώρια διοργάνωση. Νούμερα που δεν έχουν καμία σχέση με αυτά του περασμένου έτους, όταν είχε ήδη 12 γκολ στα 14 παιχνίδια στα οποία είχε συμμετάσχει. Επιπλέον, τότε, ολοκλήρωνε το λογαριασμό του στο σκοράρισμα με τα τέσσερα γκολ του απ'το Mundial Συλλόγων. Ενώ φέτος, εκτός απ'αυτά της Liga και του Τσάμπιονς Λιγκ, έχει σκοράρει επίσης στο Super Cup Ισπανίας (1) και στο Παγκόσμιο Κύπελλο (2).

Αλλά τότε  ήρθε ο δεύτερος γύρος... και το θηρίο ξύπνησε. Ο Κριστιάνο πάτησε το γκάζι για να οδηγήσει τη Ρεάλ Μαδρίτης στο να γίνει στο τέλος της σεζόν η πρωταθλήτρια της Liga και του Champions League. 24 τα γκολ που έβαλε στον δεύτερο γύρο έναντι των 18 που σκόραρε στον πρώτο. 10 εξ αυτών στο Champions League, όλα ουσιαστικά για να σηκώσει η Μαδρίτη το δωδέκατο στο Κάρντιφ νικώντας τη Juve με τη ντομπλέτα του CR7. 13 τέρματα ακόμα στην εγχώρια διοργάνωση κι ένα στο Κύπελλο, διοργάνωση στην οποία η Celta απέκλεισε την ομάδα του Zidane στους προημιτελικούς.

Ένας εκκρεμής λογαριασμός

Μια έκδοση που χρειάζεται ν'ανακτήσει, όχι μόνο ο Πορτογάλος, αλλά επίσης και η Ρεάλ Μαδρίτης. Κι αυτή η αλλαγή ξεκινά σήμερα το απόγευμα στο Santiago Bernabéu, ένα γήπεδο στο οποίο ο Πορτογάλος θα προσπαθήσει να ξαναβρεθεί όχι μόνο με το γκολ, αλλά και με τον madridista οπαδό. Έναν οπαδό που δεν κατανοεί τους αριθμούς του Cristiano αυτή την σεζόν και που θέλει να απολαύσει και πάλι το αστέρι του μετά από μια εβδομάδα γεμάτη φήμες σχετικά με το υποτιθέμενο αίτημα του Πορτογάλου για αύξηση.

Ως εκ τούτου, το παιχνίδι ενάντια στη Deportivo καλείται να σηματοδοτήσει ένα πριν και μετά στην σεζόν του επιθετικού, ο οποίος ξεκινάει μπροστά στους δικούς του το αγαπημένο του κομμάτι της σεζόν. Το πιο αποφασιστικό κομμάτι, όπου αρέσει περισσότερο στον Κριστιάνο Ρονάλντο  να εμφανίζεται.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Nacho και Varane: μόνοι απέναντι στον κίνδυνο

Του Juan Ignacio García-Ochoa

Ο Zidane σταυρώνει τα δάχτυλά του έτσι ώστε οι μόνοι υγιείς στόπερ του να μην τραυματιστούν



Σήμερα το απόγευμα στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου, τα ονόματα των Varane και Nacho θα αντηχήσουν και απ’τα μεγάφωνα του γηπέδου. Ο Γάλλος με το 5, ο Ισπανός με το 6. Ένα ζευγάρι στόπερ που όχι πριν πολύ καιρό ήταν έκτακτης ανάγκης, αλλά που με τον καιρό έχει επιβεβαιωθεί ως ένα δίδυμο πλήρων εγγυήσεων για τον Ζινεντίν Ζιντάν. Μάλιστα, με τον αγώνα αυτού του απογεύματος, θα’ναι 26 οι φορές που αυτοί οι δύο παίκτες θα’χουν συνυπάρξει στην αρχική ενδεκάδα της Ρεάλ Μαδρίτης ως στόπερ. 46 αν μετράμε τις περιπτώσεις στις οποίες ο Nacho έχει παίξει ως μπακ, τόσο δεξιά όσο κι αριστερά.

Ισοπεδωμένοι απ’την Ατλέτικο πριν από τρία χρόνια στο απόγευμα του 4-0 (7 Φεβρουαρίου του 2015, ήταν το τρίτο παιχνίδι τους μαζί ως στόπερ) Nacho και Varane έχουν επιβεβαιωθεί από τότε ως ένα απ’τα καλύτερα ζευγάρια του πρωταθλήματος. Σε 25 αγώνες έχουν χάσει μόνο τους τρεις, μετρώντας 17 νίκες κι άλλες τρεις ισοπαλίες. Μια εγγύηση για τη Ρεάλ Μαδρίτης και, πάνω απ'όλα, για τον Γάλλο προπονητή, ο οποίος είναι ο προπονητής που έχει αξιοποιήσει περισσότερο αυτό το δίδυμο που συνηθίζει να συνυπάρχει όταν λείπει ο Sergio Ramos, ο αρχηγός της λευκής ομάδας και το απόλυτο αφεντικό της άμυνας.

Μια ακόμη εβδομάδα

Ο Nacho, 28 ετών, κι ο Varane, 24ων, θα πρέπει να συνεχίσουν μαζί τουλάχιστον για άλλη μία εβδομάδα, που είναι το διάστημα του Sergio Ramos για να επιστρέψει στην ομάδα, στον αγώνα εναντίον της Βαλένθια στο Mestalla. Επτά ημέρες, δύο παιχνίδια, στα οποία ο Ζιντάν σταυρώνει τα δάχτυλα έτσι ώστε να μην συμβεί τίποτα στους δύο μοναδικούς υγιείς στόπερ που έχει τη σήμερον ημέρα στο ρόστερ του.


Deportivo και Leganés στο Bernabeu, θα εξετάσουν και πάλι τους δύο παίκτες που έκαναν το ντεμπούτο τους με τη λευκή ομάδα όντας παιδιά και που ο χρόνος τους έχει επιβεβαιώσει ως δύο προμαχώνες της λευκής ομάδας. 211 παιχνίδια με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης μετράει ο Varane και 144 ο Nacho, αριθμοί που έχουν αυξηθεί εκθετικά κατά το τελευταίο έτος και που έχουν θέσει σε αξία αυτούς τους δύο παίκτες που, αθόρυβα, έχουν κάνει να ξεχαστεί ακόμα και η αποχώρηση του Pepe.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Η 19μελής αποστολή με τη Deportivo


Τερματοφύλακες: Navas, Casilla και Moha.

Αμυντικοί: Carvajal, Varane, Nacho, Marcelo και Theo.

Μέσοι: Kroos, Modric, Casemiro, Asensio, Isco και Kovacic.

Επιθετικοί: Cristiano Ronaldo, Benzema, Bale, Lucas Vázquez και Mayoral.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Ο Bale και η επιβαλλόμενη υποχρέωση να κάνει τη δουλειά του Cristiano, όταν πια δεν πιστεύει κανείς σ’αυτόν

Του Jesús Garrido

Αν δεν λειτουργεί ο Πορτογάλος, είναι σειρά του

Αυτή η σεζόν γίνεται πολύ ανηφορική για τον Cristiano και η Ρεάλ Μαδρίτης χρειάζεται να πάρει τη σκυτάλη ο παίκτης τον οποίο ο Florentino θεώρησε ως φυσικό κληρονόμο του και να επιλύσει τους αγώνες



Ο madridismo είναι πλέον πρόθυμος να αγκαλιάσει οποιοδήποτε ανώτερο ον που μπαίνει στο δρόμο του. Δεν μπορεί να ποσοτικοποιηθεί πόσοι ακριβώς απ’αυτούς τους λευκούς οπαδούς είναι ενορίτες του σημερινού "ανώτερου όντος", Florentino Pérez, αφού πλέον κανείς δεν μπορεί να τον ψηφίσει. Για οκτώ χρόνια, δεν υπήρχε ανάγκη να ψάχνουν στα επίσημα τη θεότητα που έβρισκαν στο γήπεδο. Η αμφισβήτηση στον Κριστιάνο Ρονάλντο ήταν αμφισβήτηση στην Ρεάλ Μαδρίτης, φράση την οποία μπορεί να προφέρει ο πρόεδρος σε οποιαδήποτε δήλωση, δημόσια ή ιδιωτική, για να μάθει στη συνέχεια ότι το παιχνίδι του έχει μείνει από μπαταρίες κι ούτε ακόμα αγοράζοντας κάποιες μπαταρίες λιθίου της υψηλότερης εμβέλειας, δεν πρόκειται να λειτουργήσει και πάλι όπως πριν.

Πέρυσι, ο Cristiano ήταν ήδη άσχημα. Εντάξει, ήταν χειρότερα απ’ότι πριν. Ο μέσος όρος των γκολ του έπεσε έως ότου να μπορέσει να σκοράρει «μόνο» 25 γκολ στο πρωτάθλημα, ο χειρότερος αριθμός του ως madridista. Φυσικά, εάν συγκρίνουμε αυτά τα δεδομένα με άλλων μεγάλων merengues σκόρερς, δεν είναι καθόλου άσχημα, αλλά δεν είναι οι μέσοι όροι του, ούτε καν κοντά. Το να πέσει κάτω απ’τα 30 γκολ σ’ένα χρόνο είναι μια αποτυχία γι'αυτόν, τόσο ψηλά είναι ο πήχης που έχει τοποθετήσει ο ίδιος. Αν ο Ρονάλντο διατηρήσει τον τωρινό ρυθμό του, θα τελειώσει αυτή τη σεζόν με οκτώ γκολ, ένα νούμερο που θα μπορούσε να’χει ένας μέσος, ή ο Sergio Ramos σ’ένα εξαιρετικό έτος. Όχι αυτός, όχι ο μόνος ποδοσφαιριστής που έχει τεθεί στο ύψος του Di Stéfano σ’αυτόν το σύλλογο χωρίς να ακούγεται αστείο.

Αν λέγεται ότι ο Neymar θέλει να πάει στη Μαδρίτη κι ότι η Μαδρίτη θέλει να’ρθει, είναι επειδή η Μαδρίτη καταλαβαίνει ότι χρειάζεται να ψάξει έναν φυσικό αντικαταστάτη για τον Cristiano. Όχι έναν ποδοσφαιριστή που θα παίξει στη θέση του στο γήπεδο, απ’αυτούς υπάρχει μια ντουζίνα, κάτω απ’την πέτρα σου βγαίνουν είκοσι 'Robinhos' ικανοί να παίξουν στη Μαδρίτη για κάποιο διάστημα σ’ένα αξιοσημείωτο μέσο επίπεδο. Αυτό που θέλει το λευκό club είναι να υπάρξει ένας παίκτης που ν’αντικαθιστά τον Κριστιάνο σ’όλα όσα αντιπροσωπεύει αυτός, να’ναι η μάρκα της «Ρεάλ Μαδρίτης» σ’όλον τον κόσμο, να συνδέεται το έμβλημα με το όνομα σε κάθε αναφορά, θέλει αυτό το καθεστώς του μύθου που έχει συνοδεύσει τον Κριστιάνο από τότε που ήταν κάποτε ο πιο ακριβός ποδοσφαιριστής όλων των εποχών. Κι αυτό, δεν είναι ότι είναι δύσκολο να επιτευχθεί, είναι ότι υπάρχει μόλις ένας ή δύο παίκτες ανά γενιά που μπορούν να φιλοδοξούν σ’ένα τέτοιο προνόμιο.



Όλο αυτό είναι παράξενο όταν ο Florentino Pérez διαβεβαίωσε, ή αυτό πουλήθηκε τότε, γι’αυτόν τον φυσικό διάδοχο του Cristiano στο γήπεδο, όταν πλήρωσε το 2013 100 εκατομμύρια ευρώ στην Τότεναμ για τον Gareth Bale. Φυσικά αυτός που έκανε περισσότερο «γκελ» στον Florentino ήταν ο Neymar, αλλά ο Rosell έπεισε τον κύριο πατέρα με έναν κύριο τσεκ τόσο μαύρο που η δικαιοσύνη πιστεύει ότι είναι παράνομο, κι ο λευκός πρόεδρος έπρεπε να κοιτάξει απ’την άλλη για να δει αν έβλεπε κάτι που να του έμοιαζε στο ελάχιστο, με οποιοδήποτε κόστος. Ο Bale ήταν, λόγω δυναμικής, το πιο παρόμοιο στον Cristiano που υπήρχε στον πλανήτη και τον υπέγραψε για να’κανε την δουλειά του Πορτογάλου, για να τον διαδεχτεί στο μέλλον. Μόνο που τεσσεράμισι χρόνια αργότερα δεν έχει συμβεί αυτό.

Ο Μπέιλ δεν έχει υπάρξει Cristiano τόσο όσο του ζητούσε η απαίτηση του συλλόγου. Έχει βοηθήσει να κερδίσει τα πολλά που έχει κερδίσει σε τρία χρόνια, αλλά όχι ως ο άνθρωπος αναφορά που καλούταν να γίνει. Οι τραυματισμοί έχουν υπάρξει πιο σταθεροί απ’τη δουλειά του ως φυσικός ηγέτης των συμπαικτών του. Η απώλεια περίπου είκοσι παιχνιδιών κατά μέσο όρο ανά σεζόν καθιστά αδύνατο ν’ασκήσει μια τόσο υψηλή ευθύνη, γι 'αυτό πρέπει προφανώς να παίζει. Αν έχει χαρακτηρίσει κάτι τον Cristiano, περισσότερο ακόμη κι απ’τα γκολ του, είναι η πάντα βέλτιστη σωματική προετοιμασία του, μακριά απ’τις μυϊκές και οστικές παθήσεις, έτοιμος κάθε Σαββατοκύριακο για ν’αποδώσει στο μέγιστο, ακόμη κι όταν ένα διάλειμμα θα του ήταν καλό.

Μετά από μια σειρά προβλημάτων, πολυποίκιλων, αυτή την ίδια σεζόν, ο Bale είναι και πάλι σε ετοιμότητα, διαθέσιμος. Ήταν ο μόνος που μπορούσε να διασωθεί απ’την ισοπαλία στο Βίγκο, όπου σκόραρε δύο γκολ. Εκεί ναι, ήταν μια αναφορά για τους υπόλοιπους, ένας φάρος που οδηγούσε προς το τέρμα. Σε μια στιγμή της πιο απόλυτης κρίσης, η πρωταθλήτρια Ευρώπης φαίνεται με την ανάγκη να βρει ακριβώς αυτό, έναν άνθρωπο που μπορεί να αναλάβει το πηδάλιο και να κατευθύνει ένα ανεμοδαρμένο πλοίο. Ο Cristiano έχει παραιτηθεί απ’αυτό το έργο, δεν υπάρχει ούτε ένα σημάδι που να μας καλεί να πιστεύουμε ότι θα επιστρέψει για να το διεκδικήσει. Είναι σειρά του Bale, του ανθρώπου στον οποίο ανέθεσαν την πολύ βαριά κληρονομιά του Ρονάλντο, αλλά τον οποίο πια δεν πιστεύει κανείς. Είναι αργά γι’αυτόν; Έχει μέχρι τον Μάιο για να δοκιμάσει την ικανότητά του. Στη συνέχεια, θα πρέπει να εκτιμηθεί εάν έχει εκπληρώσει το ρόλο του ή αν υπάρχει εκεί έξω ένας φυσικός αντικαταστάτης στον Cristiano, αν αυτό το σώμα είναι παρόν ή όχι...


Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Αρχείο

 

© Copyright Opadoi Live 2010 -2011 | Design by Herdiansyah Hamzah | Published by Borneo Templates | Powered by Blogger.com.