News Update :
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Ενισχύστε μας με ένα απλό κλικ ΕΔΩ
powered by στοιχημα

Asensio: «Η περίπτωση του Morata είναι διαφορετική απ’τη δική μου, εγώ ξεκινάω σ’αυτό»

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Του David G. Medina

"Είμαι 21 ετών, είμαι νέος", λέει για την έλλειψη λεπτών

«Ο Cristiano θα επιστρέψει στους αριθμούς που μας έχει συνηθίσει» Marco Asensio

«Μου αρέσει να’χω ευθύνες κι αυτή την πίεση για ν’αποδείξω όλα όσα έχω στο γήπεδο» Marco Asensio


Ο Marco Asensio έδειξε υπομονετικός παρά την έλλειψη λεπτών στα τελευταία παιχνίδια. Ο balear ποντάρει στο να συνεχίσει να δουλεύει.

Αυτό που χρειάζονται για να’ναι στους 16: «Έχουμε έρθει για να κερδίσουμε το παιχνίδι. Ξέρουμε ότι τα παιχνίδια του Champions League είναι μέγιστης απαίτησης και γνωρίζουμε ότι με μια νίκη θα προκριθούμε στους 16».

Υπομονή: «Πάντα έλεγα ότι αυτό που προσπαθώ είναι να εργάζομαι και να’χω τον ενθουσιασμό του να’μαι όλο και πιο σημαντικός. Και να εκμεταλλευτώ τα λεπτά που μου δίνουν, ένα, πέντε ή απ’την αρχή».

Ο Morata έφυγε επειδή δεν έπαιζε στα σημαντικά παιχνίδια. Φοβάστε ότι συμβαίνει το ίδιο σε σας;: "Η περίπτωση του Morata είναι διαφορετική, είμαι 21 ετών, είμαι νέος. Ξεκινάω σ’αυτό. Θα προσπαθήσω να συνεχίσω να δουλεύω για να’χω αυτά τα λεπτά στους σημαντικούς αγώνες".

Βάρος απ’την ευθύνη: "Αυτό που λένε δεν είναι δικό μου πράγμα. Μου αρέσει να’χω ευθύνες. Αισθάνομαι πολύ άνετα να συνεισφέρω πράγματα στην ομάδα. Μου αρέσει να’χω αυτή την πίεση για να αποδείξω όλα όσα έχω στο γήπεδο".

ΑΠΟΕΛ: "Γνωρίζουμε ότι είναι ένας πολύπλοκος αντίπαλος, περισσότερο στην έδρα του. Χρειάζονται να κερδίσουν για να συνεχίσουν στην διοργάνωση. Συνεχίζουμε με την πρόθεση να κερδίσουμε και να προκριθούμε στους 16".

Έπαινοι: "Πρέπει να μου τους πεις, δεν διαβάζω πολύ τον Τύπο".

Cristiano: «Τον βλέπω πολύ καλά, όπως πάντα. Με πολλή όρεξη. Στο πρωτάθλημα δεν έχει τύχη στο γκολ, αλλά ο Cristiano επιστρέφει πάντα και θα επιστρέψει στους αριθμούς που μας έχει συνηθίσει».

Πως αναλύετε τον ξεκίνημά σας στη σεζόν;: "Είμαι καλά, εξακολουθώ να έχω την ίδια επιθυμία όπως πάντα. Ελπίζω να συνεχίσω να συνεισφέρω γκολ και καλό παιχνίδι".

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Ο Borbalán έκανε λάθος, ναι, αλλά δεν είναι το θέμα

Του Amalio Moratalla

Το διαιτητικό ερώτημα του ντέρμπι θα το ξαπόστελνα με το ακόλουθο σχόλιο: ο Fernández Borbalán δεν ήταν καλός, έκανε λάθος σε φάσεις κλειδιά κι αδίκησε ουσιωδώς τους λευκούς, αλλά τέλος. Πιστεύω στους διαιτητές, στην τιμιότητά τους και στο ότι προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο δυνατό. Δεν γνωρίζω ακόμα έναν διαιτητή ο οποίος βγαίνει να κάνει τα πράγματα άσχημα, ώστε ο μισός κόσμος να τον βλέπει να γελοιοποιείται. Και χωρίζω το κριτήριο, τα λάθη της εκτίμησης και του θάρρους την ώρα της επισήμανσης ζητημάτων κλειδί ενός αγώνα. Το τάκλινγκ του Σάβιτς στο Κρος όφειλε να'ταν κόκκινη. Η κλωτσιά του Lucas στον Ramos, πέναλτι. Ο Correa έπρεπε να τιμωρηθεί για το παράλογο και λίγο αθλητικό σουτ στον Benzema. Και στο χέρι του Godín, αμφέβαλλα μέχρι να δω τη φάση στην τηλεόραση. Συμπέρασμα, το VAR το συντομότερο δυνατόν, αλλά το ντέρμπι, πέρα ​​απ'αυτά τα ζητήματα, αναγνωρίζουμε όλοι ότι δεν ήταν ένα ματς του μεγέθους που αναμέναμε.

Η Ατλέτι, κακή. Έπαιζε στο σπίτι και έπρεπε να προτείνει κάτι περισσότερο. Θα'λεγα πολύ περισσότερο. Εκτός από μερικές επιθέσεις, η μάχη ήταν για τη Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία είχε την πρωτοβουλία, αλλά μέχρι εκεί. Χωρίς ρευστότητα, χωρίς δημιουργία παιχνιδιού στο κέντρο, χωρίς μπαρούτι μπροστά και πολύ μακριά απ'αυτή τη μηχανή που παράγει ποδόσφαιρο απ'την αρχή της σεζόν.

Για μένα υπάρχουν βασικά ζητήματα, πέρα απ'τα διαιτητικά σφάλματα. Βασικά, ότι το BBC είναι αφοπλισμένο αυτή τη στιγμή, με τον Bale αιώνια στο αναρρωτήριο και με τους Benzema και Cristiano σε μια ανησυχητική ξηρασία σκοραρίσματος. Ο Modric -που με παθιάζει ως παίκτης!- κι ο Kroos -τον οποίο θα'βαζα ακόμη και κουτσό!- βρίσκονται σε μια στιγμή άθλιας φόρμας κι ο Marcelo επίσης. Εκεί πρέπει να πάει περισσότερο η αυτοκριτική παρά στα προφανή λάθη του Borbalán. Φθάνει το διδακτορικό του Zidane που μέχρι τώρα είχε απολαύσει μόνο το πόσο σκληρό του έλεγαν ότι ήταν να'σαι προπονητής ενός μεγάλου. Πρέπει να κάνει κινήσεις. Ακόμα περισσότερο γνωρίζοντας ότι τον Ράμος τον περιμένουν μερικοί αγώνες εκτός και δεν φτάνει πλέον μόνο η προσωπική του μέθοδος των rotations, ακούγεται σαν μικρή θεραπεία. Χρειάζεται ένα σοκ. Συνεχίζω να μην έχω αμφιβολίες για τον Ζιντάν, έχει ακόμα πίστωση. Πριν τα Χριστούγεννα, το Μαδρίτη-Μπάρτσα. Αυτή είναι η μέρα. Το σημείο καμπής. Νίκη ή νίκη. Ό, τι δεν είναι αυτό θα'ναι η πτώση στην πιο απόλυτη κατάθλιψη. Και, παρακαλώ, ας μην αρχίσουμε να σπεκουλάρουμε με τον διαιτητή εκείνου του Μαδρίτη-Barça. Εκείνον που θα ορίσουν θα'ναι ο καλός και τέλος.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:



Δεν είναι το VAR, είναι το παιχνίδι αυτό που πρέπει να βελτιωθεί

Του Roberto Palomar, αρχισυντάκτη της Marca

Για έναν περίεργο λόγο -χορηγούμενος και πληρωμένος απ’την συσκευή προπαγάνδας του club- η Ρεάλ Μαδρίτης εφαρμόζει μια διπλή λογιστική: ποια θα'ταν τα αποτελέσματά της με το VAR, και τα σημερινά χωρίς το VAR. Μια μη ρεαλιστική λογιστική επειδή το VAR δεν εφαρμόζεται ούτε στο ισπανικό πρωτάθλημα, ούτε η εφαρμογή του συνεπάγεται την αυτόματη μετατροπή σε οφέλη απ'τις κρίσιμες φάσεις. Υπάρχει αυτός που μετατρέπει σε γκολ τα πέναλτι σαν να διαχειριζόταν το Play Station. "Αν είχαν σφυρίξει στη Μαδρίτη το πέναλτι στον Ράμος, θα'χε κερδίσει το ντέρμπι". Φυσικά. Κι αν Cristiano Ronaldo και Benzema είχαν μαζί 20 γκολ παραπάνω, που θα'ταν το λογικό, η Ρεάλ Μαδρίτης δεν θα'ταν 10 βαθμούς πίσω απ'τη Barca, κάτι εντελώς ανώμαλο σε αυτό το στάδιο της σεζόν. Είναι στη βελτίωση της απόδοσης σ'αυτό το οποίο θα' πρεπε να δαπανούν την ενέργεια, αντί για τόση συμπαιγνία, τόσο VAR και τόση εικονική πραγματικότητα.


"Είναι το παιχνίδι, βλάκα"

 «Είναι η οικονομία, βλάκα!» πέταξε ο Μπιλ Κλίντον στον George Bush τον πρεσβύτερο για να συνοψίσει τα προβλήματα των ΗΠΑ στην εκλογική κούρσα του 1993. «Δεν είναι το VAR, είναι το παιχνίδι, βλάκα!», θα μπορούσε να παραφραστεί ψάχνοντας για μια εξήγηση στην τρέχουσα κατάσταση της Ρεάλ Μαδρίτης. Όπως παρατηρήθηκε στο ντέρμπι, η ομάδα του Zidane δεν ελέγχει τους αγώνες. Ο Benzema, πιο άτονος από ποτέ, ούτε είναι ούτε αναμένεται, το οποίο αμφισβητεί το μόνιμο προνόμιό του να'ναι ένας αδιαμφισβήτητος βασικός, με τον Asensio συμπλήρωμα. Μια κατάσταση που αποδίδεται αποκλειστικά και μόνο στην επιμονή του προπονητή. Ο Cristiano παίζει με άγχος κι αστοχία, εν μέσω μιας αξιέπαινης προσπάθειας να ανακτήσει το δάγκωμα. Kroos και Modric έχουν μειώσει το επίπεδο κι ο παράγοντας αποκατάστασης που παρουσίαζε ο πάγκος την περασμένη σεζόν χάθηκε. Δεν είναι το ίδιο να μπαίνουν οι Morata και James απ'το να μπαίνουν οι άλλοι. Όπως κι ούτε εξηγείται η λίγη πίστη που έχει ο Ζιντάν σ'ένα αγόρι σαν το Ceballos. Στο ντέρμπι, ο προπονητής ούτε καν ξόδεψε την τρίτη αλλαγή.

Δύο προβλήματα

Ούτε το VAR ούτε οι αποφάσεις της διαιτησίας ζωγραφίζουν τίποτα σε μια κατάσταση εξαιρετικά τεχνικού χαρακτήρα. Η Μαδρίτη έχει χάσει 12 βαθμούς σε 12 αγωνιστικές, ένα πολύ χοντρό νούμερο για μια ομάδα που φιλοδοξεί το πρωτάθλημα. Το φόρτωμα του τιμολογίου μόνο στο λογαριασμό της διαιτησίας φαίνεται ανεύθυνο. Η Μαδρίτη έχει δύο προβλήματα: τη ίδια της την αστάθεια και το ισοπεδωτικό περπάτημα της Barça, πιθανότατα με περισσότερους βαθμούς παρά ποδόσφαιρο. Είναι περίπλοκο να συμπέσουν με τον καιρό οι δύο περιστάσεις που θα έφερναν τη μεγάλη στροφή στη Liga: ν'αρχίσει να χάνει βαθμούς η Barça και η Μαδρίτη να'ναι πιο σταθερή. Αλλά την επόμενη αγωνιστική η Barça πρέπει να πάει στη Βαλένθια και η Μαδρίτη υποδέχεται τη Μάλαγα. Εάν μέχρι τότε δεν έχει συμβεί το πολυαναμενόμενο κόψιμο, στην προπαγάνδα θα μένει πάντα το VAR.

Η Βαλένθια


Η Ατλέτικο δεν επρόκειτο να κερδίσει το πρωτάθλημα. Ούτε η Leicester. Και το κέρδισαν. Ούτε και η Βαλένθια πρόκειται να το κερδίσει. Ή ναι. Φυσικά, παίζει για να το κερδίσει. Η μονομαχία της Κυριακής κόντρα στη Barca θα προσφέρει πολλές ενδείξεις για το χαρακτήρα αυτής της ομάδας. Για το παιχνίδι, δεν υπάρχει αμφιβολία. Ξέρει αυτό που θέλει και τους δρόμους για να το πετύχει. Η Μπάρτσα μπορεί να'χει ξεφορτωθεί τη Μαδρίτη αλλά της έχει βγει ένα σπυρί.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Του Asensio δεν του βγαίνουν οι λογαριασμοί

Του Santiago Siguero

Έχει παίξει μόνο 44 λεπτά με τη Μαδρίτη στις μεγάλες αναμετρήσεις



Περνούσαν τα λεπτά και ήταν όλο και πιο προφανές ότι, για άλλη μια φορά, Cristiano και Benzema δεν είχαν τη βραδιά τους. Ο Πορτογάλος, τουλάχιστον, είχε ευκαιρίες. Ο Γάλλος πέρασε στις μύτες των ποδιών απ’τη μονομαχία του Calderón, χωρίς να συμβάλλει την αιχμή ούτε το συνηθισμένο παιχνίδι του μεταξύ των γραμμών. Φαινόταν σαφές ότι η Μαδρίτη χρειάζονταν μια αλλαγή, πέρα απ’την αναγκαστική είσοδο του Nacho λόγω του τραυματισμού του Sergio Ramos.

Αλλά ο Asensio δεν βγήκε στο χόρτο του Wanda μέχρι το 76ο λεπτό. Είχε λιγότερο από ένα τέταρτο της ώρας για να προσπαθήσει ν’αλλάξει το σενάριο ενός ματς που φαινόταν καταδικασμένο σε λευκή ισοπαλία. Παρ 'όλα αυτά, άφησε το σημάδι του στο 88ο λεπτό, όταν συμμετείχε στην φάση που αποτέλεσε την καλύτερη ευκαιρία της Ρεάλ Μαδρίτης, έναν συνδυασμό με τον Marcelo τον οποίο ο Cristiano άργησε να τελειώσει. Μόλις που είχε χρόνο να δημιουργήσει πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο στο παιχνίδι της madridista επίθεσης στο ντέρμπι που άφησε τους λευκούς δέκα βαθμούς απ’την πρώτη θέση της LaLiga.



Ο περιορισμένος ρόλος του Asensio στη μονομαχία του περασμένου Σαββάτου δεν φαίνεται τυχαίος. Στα τελευταία τρία μεγάλα παιχνίδια που έχει παίξει η Μαδρίτη αυτή τη σεζόν, η παρουσία του στο γήπεδο έχει περιοριστεί σ’ένα τέταρτο της ώρας της ευγένειας που φαίνεται να’χει φυλάξει ο Zidane για τον balear παίκτη. Έπαιξε 14 λεπτά ενάντια στην Tottenham στο Bernabéu, 16' στην επίσκεψη των λευκών στους Spurs στο Wembley και τα 14 λεπτά εναντίον της Atlético. Τρία μεγάλα παιχνίδια, που τελείωσαν με αρνητικά αποτελέσματα για τους λευκούς (δύο ισοπαλίες και μία ήττα), στα οποία το ταλέντο του Ισπανού διεθνή μόλις που είχε την ευκαιρία να δειχτεί.

Ανεπαρκές άλμα

Παρά το προφανές άλμα στην ιεραρχία στα λευκά αποδυτήρια που έχει βιώσει ο παίκτης αυτή τη σεζόν, φαίνεται ότι δυσκολεύεται ακόμα ν’ανοίξει το δρόμο στα λαμπερά ραντεβού. Ένα στατιστικό που έρχεται σε αντίθεση με τους αριθμούς του. Έχει σκοράρει επτά γκολ σε 1.022 λεπτά, ένα κάθε 146, μόνο έξι λιγότερα απ’όσα χρειάζεται για να σκοράρει ο Cristiano Ronaldo, ο επίσημος σκόρερ της ομάδας. Αλλά έτη φωτός μακριά απ’τον Karim Benzema (μόνο δύο γκολ, ένα κάθε 468 λεπτά) και τον Gareth Bale (τρία γκολ, ένα κάθε 239 λεπτά).

Η σύγκριση με το BBC είναι υποχρεωτική, δεδομένου ότι πρόκειται για τους παίκτες οι οποίοι, λόγω των χαρακτηριστικών τους, μπαίνουν σε άμεσο ανταγωνισμό με τον Marco Asensio για μια θέση στην αρχική εντεκάδα. Και περισσότερο σε μια στιγμή όπως η τωρινή, στην οποία η ομάδα πληρώνει μια αξιοσημείωτη έλλειψη γκολ, όπως πιστώθηκε στο ντέρμπι, στην ήττα του Wembley εναντίον της Τότεναμ ή ενάντια στη Χιρόνα. Ο Asensio, ο οποίος έπαιξε ολόκληρο τον αγώνα ενάντια στην Λας Πάλμας (3-0) και σ’αυτόν του Κυπέλλου εναντίον της Φουενλαμπράδα (0-2), εξακολουθεί να περιμένει την ευκαιρία του. Ενάντια στον APOEL, με σχεδόν κάθε σιγουριά, θα’χει μια νέα ευκαιρία για να συνεχίσει να φορτώνει με λόγους ενώπιον του Zinedine Zidane.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Απ’το να θαυμάζεις τον Buffon στο να χλευάζεις τον Casillas, έτσι είναι η Ισπανία που σχεδίασε ο Pérez-Reverte

Του Enrique Marín

Αποδεικνύεται περίεργο, αν κι έχει μια νοσηρή εξήγηση, αυτό που προκάλεσε η εικόνα του Ιταλού τερματοφύλακα να κλαίει, ενώ ο Ίκερ συνεχίζει να σφαγιάζεται στις κριτικές στην «εξορία» του στην Πόρτο



Είναι φυσιολογικό οι εικόνες του Τζιανλουίτζι Μπουφόν να κλαίει λεπτά αφότου η εθνική του έμενε έξω από ένα Mundial μετά από 60 χρόνια ν’άγγιξαν ακόμη κι εκείνους που δεν τους αρέσει το ποδόσφαιρο, και πόσο μάλλον αυτό της Ιταλίας. «Λυπάμαι, όχι για μένα, αλλά για τους οπαδούς. Έχουμε αποτύχει σε κάτι που θα μπορούσε να’ναι σημαντικό σε κοινωνικό επίπεδο. Ο χρόνος περνάει και είναι σκληρό. Με πονάει που ο τελευταίος μου αγώνας συμπίπτει με τον αποκλεισμό απ’το Mundial», είπε ανάμεσα σε δάκρυα αυτός ο τόσο αγαπητός όσο και σεβαστός τερματοφύλακας, για τον οποίο αυτό της Ρωσίας θα’ταν το έκτο Παγκόσμιο Κύπελλο του μετά των, Γαλλία 98, Ιαπωνία και Κορέα 2002, Γερμανία 2006, Νότια Αφρική 2010 και Βραζιλία 2014.

«Δεν μου αρέσει καθόλου να σε βλέπω έτσι!», έγραψε στο Twitter ο συνάδελφός του, Ίκερ Κασίγιας, τον οποίο, σε αντίθεση με τον Μπουφόν δεν τον έχουμε δει να κλαίει μετά από καμία ήττα ή αποκλεισμό, αλλά στην λυπηρή έξοδό του απ’τη Ρεάλ Μαδρίτης. Αποδεικνύεται περίεργο, αν κι έχει μια νοσηρή εξήγηση, αυτό που προκάλεσε η εικόνα του Ιταλού τερματοφύλακα και του πόσο συνεχίζει να περιφρονείται, αν όχι να χλευάζεται, ο Ισπανός. Αρκεί να δούμε πώς αντιμετωπίζεται η παραμονή του στον πάγκο της Πόρτο, για την οποία έχουν γραφτεί και ειπωθεί τα πάντα, απ’το αν ο μισθός του είναι μη βιώσιμος μέχρι μια κακή σχέση με τον προπονητή του, Sergio Conceicao, τον οποίο θέλουν να δουν ως έναν άλλο Μουρίνιο.

«Όλοι οι παίκτες καταλήγουν να περάσουν απ’τον πάγκο, αλλά είναι καλό για να αξιολογήσουμε και να μάθουμε απ’τους συμπαίκτες μας και να αντιλαμβανόμαστε το πόσο τυχεροί είμαστε να μπορούμε να παίζουμε», είπε ο Κασίγιας στο «Canal+», για να προσθέσει ότι «μου αρέσει να προπονούμαι, να ξεπερνάω τον εαυτό μου και να παλεύω για την θέση του βασικού. Ο ανταγωνισμός είναι υγιής και θα συνεχίσω να παλεύω για να παίζω». Μετά από ενάμιση μήνα στον πάγκο, ο Ίκερ επέστρεψε αυτήν την Παρασκευή κάτω απ’τα δοκάρια ενάντια στην Πορτιμονένσε σε έναν αγώνα του πορτογαλικού Κυπέλλου στον οποίο ο mostoleño δέχθηκε δύο γκολ τα οποία η ομάδα του ανέτρεψε με αγωνιώδη τρόπο, καθώς στο 90ο λεπτό η Porto έχανε 1-2 και κέρδισε 3-2 στο 94ο.

«Αγαπητέ @ RafaAlkorta1 Πάνε εβδομάδες που έχω αποφασίσει να μην δίνω μεγαλύτερη δημοσιότητα σ’αυτές τις αναλύσεις του Τύπου. Δεν με νοιάζει από πού είναι, πιστεύω ότι οι άνθρωποι έχουν συνειδητοποιήσει πια πώς είναι οι αθλητικές πληροφορίες. Δεν γενικεύω, να γραφτεί στα πρακτικά! Μια αγκαλιά φίλε! Ευχαριστώ». Αυτό ήταν το μήνυμα που έστειλε ο Ίκερ στον πρώην συμπαίκτη του, ο οποίος προηγουμένως είχε γράψει: «Με λυπεί που απ’την Ισπανία κοιτάνε τον @IkerCasillas με μεγεθυντικό φακό, τώρα ένα λάθος, πρέπει να το’χει πει ένας εμπειρογνώμονας στο τέρμα λέω εγώ, γιατί εγώ δεν το βλέπω, αλλά ίσως είναι επειδή εγώ δεν καταλαβαίνω από τερματοφύλακες. Κουράγιο, Ίκερ».

Για την έξοδο του Casillas απ’τη Μαδρίτη ήταν ο μάνατζερ Santos Márquez ο οποίος ανέλαβε εκείνες τις μέρες να πει την αλήθεια. «Τον Κασίγιας του έδωσαν μια κλωτσιά στον κώλο. Σε καμία περίπτωση δεν ήθελα να φύγει. Είπε ότι δεν ζητούσε να’ναι βασικός, ότι του απέμεναν χρόνια στο συμβόλαιο και θα’θελε να τελειώσει στη Μαδρίτη. Ήταν χαρούμενος και βρισκόταν στο σπίτι του, αλλά αν δεν σε θέλουν... Τρεις εβδομάδες νωρίτερα ήρθε ο Ράφα Μπενίτεθ και φούσκωσε την τιμή του De Gea και είπε ότι ο Keylor ήταν μεγάλος τερματοφύλακας. Ήταν μια έλλειψη σεβασμού προς τον Iker. Δεν φταίει ο Μπενίτεθ, ήταν ανακατευθυνόμενο. Ο καθένας που μπαίνει στη Μαδρίτη είναι η φωνή του κυρίου της. ο Florentino Pérez πιστεύει ότι είναι ο θεός της Μαδρίτης. Πριν δεν γίνονταν λόγος λόγω παιδείας και τώρα δεν γίνεται λόγος λόγω δουλείας».

"Τον καλύτερο γιο που είχε τον έχει διώξει", υποστήριξε ο Márquez στην ίδια συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα «AS». «Έχουν φύγει άσχημα οι Ιέρο, Ραούλ, Del Bosque... Κάτι συμβαίνει. Το αντίο πρέπει να βγαίνει απ’την καρδιά. Αυτός χρησιμοποιεί τα μέσα ενημέρωσης για να κάνει έρευνες. Τρεις ημέρες πριν απ’το κλείσιμο του θέματος Κασίγιας, σφυγμομέτρησε για ν’ανοίξει το γήπεδο. Δεν έχει έτοιμο τίποτα. Για μια γιορτή πρέπει να προειδοποιείς το άλλο μέρος κι ο Ίκερ δεν το ήξερε. Το έκανε για τις κριτικές προς το μέρος του σε όλο τον κόσμο. Αυτό που γίνεται τη Δευτέρα είναι πια μ’έναν παίκτη της Πόρτο. Στο αντίο του Κασίγιας την Κυριακή δεν υπήρχε κανείς, ούτε ένας υπάλληλος. Φυσικά, είχαν πετύχει ήδη αυτό που ήθελαν. Έχει διωχθεί το είδωλο των οπαδών. Ο Ίκερ ήταν στο σύλλογο για ένα 25% της ιστορίας της Μαδρίτης».



"Τι αμαρτία έχει κάνει ο Iker;" αναρωτήθηκε ο «Χοντρός» Marquez, όπως εξακολουθούν να αναρωτιούνται ακόμα πολλοί οπαδοί. Ο ίδιος μάνατζερ έδωσε την απάντηση: «Ο Florentino έχει υπάρξει ικανός να διώξει τους Ultras Sur και να φτιάξει την Grada de Animación, που θα ήθελα να μάθω τι πληρώνουν, κι από εκεί προέρχονται οι αποδοκιμασίες στον Casillas. Τις έχουν προγραμματίσει από μέσα. Στη Μαδρίτη έχουν αποδοκιμαστεί μερικοί, αλλά είναι κάτι συγκεκριμένο. Αλλά αυτή η οργή... Τον συνέτριψαν. Ποτέ δεν είπε "Θα υπερασπιστώ τον Κασίγιας". Αν τον υπερασπιστεί και πει στους 2.000 μισθωτούς ότι πρέπει να ενθαρρύνουν τον Iker, το θέμα τελειώνει. Τον σκοτώνει απ’το 2010. Δεν ξέρω πως έχει αντέξει τόσο ο Κασίγιας, είναι ένας μάρτυρας. Η μόνη αρχοντιά που απομένει στη Μαδρίτη είναι εκεί όπου τρώει ο πρόεδρός της».



'Gigi' και Iker αποχαιρετίστηκαν στη Γαλλία

Ο Μπουφόν, ο οποίος θα γίνει 40 ετών στις 28 Ιανουαρίου, είχε προγραμματίσει να αποσυρθεί απ’την εθνική ομάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας, αλλά η αποτυχία πρόκρισης σ’αυτό το ραντεβού επίσπευσε το αντίο του. "Λυπάμαι για όλα. Πλέον έχω τελειώσει, ο χρόνος είναι τύραννος", θρήνησε ο Gigi μπροστά στις κάμερες. Απ’την πλευρά του, ο Κασίγιας θα κλείσει τον Μάιο τα 37 και, αν κι ο Julen Lopetegui δεν τον έχει καλέσει από τότε που αντικατέστησε στο πόστο τον Βιθέντε Ντελ Μπόσκε -αν κι επίσης δεν του έχει κλείσει την πόρτα-, δεν έχει ανακοινώσει ότι αφήνει την εθνική. Περιέργως, ο τελευταίος αγώνας του Iker με την Ισπανία, αν και στον πάγκο, ήταν ενάντια στην Ιταλία του Buffon στο Euro της Γαλλίας.

Ο τερματοφύλακας της Γιουβέντους έχει κερδίσει 8 φορές την Serie A, συν μια Serie B, διότι υπενθυμίζεται ότι έμεινε στο Τορίνο παρά την πτώση μετά το διάσημο και σκανδαλώδες Moggigate. Επιπλέον, έχει πάρει το Κύπελλο Ιταλίας τέσσερις φορές, τρεις με τη Γιουβέντους και άλλη μια με την Πάρμα, ομάδα με την οποία κέρδισε επίσης το πρώτο απ’τα έξι ιταλικά Σούπερ Καπ. Ωστόσο, σε διεθνές επίπεδο έχει κερδίσει μόνο ένα Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, και με την προαναφερθείσα Πάρμα, παρά το γεγονός ότι έχει παίξει τρεις τελικούς του Champions League.

Με την Azurra έχει ένα Mundial κι ένα Euro, αν και είναι με την Κ 21. Οι 175 συμμετοχές του με την εθνική ξεπερνάνε τις 167 του Κασίγιας με την Ισπανία, αν και το παλμαρέ του Ίκερ είναι καλύτερο, τόσο με την La Roja όσο και με τη Ρεάλ Μαδρίτης, γιατί έχει κερδίσει ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, συν ένα άλλο Κ 20, και δύο Euro, ένα Euro Κ 16, καθώς και 5 πρωταθλήματα, 2 ισπανικά Κύπελλα, 4 Σούπερ Καπ Ισπανίας και σε διεθνές επίπεδο 3 Champions League, 2 Διηπειρωτικά, 2 Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ κι ένα Mundial Συλλόγων.



Casillas, "Golden Foot" στην καριέρα του

Ο Iker έλαβε πρόσφατα το Golden Foot 2017, ένα βραβείο που βραβεύει ποδοσφαιριστές άνω των 29 ετών για την αθλητική τους σταδιοδρομία. Ο νυν τερματοφύλακας της Πόρτο ακολουθεί ακριβώς τον απόηχο του Buffon, νικητής το 2016. Το 2014 ήταν ένας άλλος Ισπανός όπως ο Andrés Iniesta αυτός που το κέρδισε. Ο Roberto Baggio έκανε πρεμιέρα στο βραβείο το 2003 παίρνοντάς το στα 36 του, το ίδιο όπως κι ο Iker, κι από’κει και πέρα ήταν οι Νέντβεντ (32), Σεφτσένκο (29), Ρονάλντο (30), Del Piero (33), Roberto Carlos (35) Ροναλντίνιο (29), Totti (34), Ryan Giggs (37), Ιμπραΐμοβιτς (31), Ντρογκμπά (35), Ινιέστα (30), Eto’o (34) και Buffon (38).

Ο Κασίγιας κέρδισε τους άλλους εννέα υποψήφιους που φιλοδοξούσαν να κερδίσουν: Messi, Cristiano, Ράμος, Neuer, Ρόμπεν, Thiago Silva, Luis Suarez, Yaya Touré και Πίρλο. Το βραβείο, το οποίο παραδόθηκε στο Μονακό, ήταν ένα επίχρυσο αντίγραφο του αποτυπώματος του δεξιού ποδιού του, αν και τόσο στην περίπτωση του Κασίγιας όσο και στου Μπουφόν, όσο κι αν το βραβείο ονομάζεται Golden Foot, θα’πρεπε να’ταν ένα χέρι.

Τι θέλετε να σας πω; Είμαι ο πρώτος που επικροτεί τον Buffon, τόσο δυνατά ή και περισσότερο απ’όσο έκανε αυτός για όσο έπαιζε ο σουηδικός εθνικός ύμνος στο Σαν Σίρο και πολλοί Ιταλοί τον αποδοκίμαζαν. Τώρα, πιστεύω ότι έχει φτάσει ο καιρός, αν όχι να σκεφτούμε την αποκατάσταση των συνεχιζόμενων προσβολών στον Κασίγιας, τόσο μύθος όσο κι ο Μπουφόν, τουλάχιστον να βάλουμε ένα τέλος σε μια μανία καταδίωξης που γνωρίζουμε όλοι που γεννήθηκε και που έχει καταλήξει: στην Πόρτο, όπως ο Ντουέρο, σε μια αναγκαστική εξορία, στην οποία δεν αφήνεται επίσης ήρεμος. Είναι γνωστή η δύναμη του Florentino Pérez να προκαλεί ενημερωτικά μπλακ άουτ όπως τη Púnica, αλλά το ότι αυτή η εκστρατεία για την οποία τον κατηγορούσε ο Marquez συνεχίζει ακόμα λανθάνουσα, είναι κάτι άρρωστο.

Θα’ναι επειδή, όπως έγραψε ο Arturo Pérez-Reverte, «η Ισπανία είναι η χώρα που ντρέπεται για την ιστορία της και είναι ικανοποιημένη από τη δυστυχία της. Στην Ισπανία τα ιστορικά κατορθώματα προσβάλλονται, οι μεγάλοι άνδρες και οι γυναίκες  κακομεταχειρίζονται και ξεχνιούνται ή διαγράφεται απ’τη μνήμη ο άξιος. Στο τέλος, διατηρείται μόνο, ως όπλο που ρίχνεται εναντίον του γείτονα, η μνήμη του παράπονου κι εκείνος ο αυτοκτονικός καϊνισμός που βγαίνει στο πρόσωπο σαν φτύσιμο. Ανατριχιάζει τόση έλλειψη σεβασμού για μας τους ίδιους». Αμήν.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Cristiano και Benzema, η χειρότερη επίθεση της Ευρώπης... και των ενάρξεων της Ρεάλ Μαδρίτης

Του Lorenzo Lara

Μόνο οι βασικοί επιθετικοί της μέτριας Benevento έχουν λιγότερα γκολ απ’αυτούς

Κριστιάνο Ρονάλντο και Μπενζεμά έχουν σκοράρει ένα γκολ ο καθένας στις 12 αγωνιστικές που έχουν γίνει στη Liga. Μια πολύ κακή συγκομιδή που τους τοποθετεί ως ένα απ’τα χειρότερα δίδυμα στην επίθεση για την ώρα στα πέντε μεγάλα πρωταθλήματα. Απ’τα 98 club μεταξύ Laliga, Premier, Ligue 1, Bundesliga και Serie A, μόνο οι δύο βασικοί επιθετικοί της μέτριας Μπενεβέντο, ουραγού στο ιταλικό πρωτάθλημα, έχουν χειρότερα νούμερα απ’τους Κριστιάνο και Μπενζεμά.

Την περασμένη σεζόν είχαν 12 γκολ

Τα δύο γκολ που επιτεύχθηκαν μεταξύ του CR7 και του Karim είναι ένας εκπληκτικά αφύσικος αριθμός, εάν συγκρίνουμε την πορεία και των δύο παικτών τα τελευταία χρόνια. Την περασμένη σεζόν σ’αυτό το σημείο, για παράδειγμα, οι δύο τους είχαν 12 γκολ στο πρωτάθλημα. Ο Πορτογάλος είχε σκοράρει οκτώ κι ο Γάλλος τέσσερα. Μέχρι τώρα δεν είχαν πέσει ποτέ απ’τα 10 γκολ και η καλύτερη τους σεζόν ήταν η 2014-15, που οι δυο τους είχαν ήδη 27 γκολ.

Και οι δύο σκόραραν εναντίον της Χετάφε

Και οι δύο σκόραραν εναντίον της Χετάφε στην όγδοη αγωνιστική του πρωταθλήματος και τα γκολ χρησίμευσαν έτσι ώστε η Ρεάλ Μαδρίτης να πάρει τους τρεις βαθμούς. Ο Benzema έβαλε το πρώτο στο 39ο λεπτό κι ο Cristiano έκρινε την αναμέτρηση στο 85ο. Από τότε ο Γάλλος έχει 283 λεπτά χωρίς γκολ κι ο Πορτογάλος 365.

Η ομάδα πληρώνει την ξηρασία

Ο Zinedine Zidane έχει λόγους ν’ανησυχεί για τους αριθμούς των δύο αναφορών του στην επίθεση. Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει σκοράρει 22 γκολ, 12 λιγότερα απ’την περασμένη σεζόν στο τέλος της δωδέκατης αγωνιστικής. Αυτό σημαίνει ότι παρά την επιθετική δύναμη της λευκής ομάδας, κανένας άλλος παίκτης δεν έχει αναλάβει το ρόλο του ανθρώπου γκολ στην ομάδα. Αυτή η πτυχή είναι ένας απ’τους λόγους που εξηγούν γιατί η Ρεάλ Μαδρίτης απέχει 10 βαθμούς απ’την πρώτη θέση.

Mariano και Morata βγαίνουν: 17 γκολ μεταξύ των δύο

Η διαφορά με τις μεγάλες ομάδες της Ευρώπης είναι αβυσσαλέα. Στην PSG Cavani και Neymar έχουν 22 γκολ. Στη Λυών, Nabil Fekir και Mariano έχουν 20 γκολ, εννέα εξ αυτών απ’τον πρώην madridista. Messi και Σουάρεζ έχουν σκοράρει 17 γκολ για τη Barcelona. Lewandowski και Müller 14 για τη Μπάγερν Μονάχου. Ο Álvaro Morata έχει τρυπήσει το αντίπαλο τέρμα οκτώ φορές με την Τσέλσι. Agüero και Gabriel Jesús έχουν από οκτώ ο καθένας στη Manchester City...

Ξεπερνιούνται από Paulinho και Marcos Alonso

Υπάρχουν πολλοί παίκτες στα πέντε μεγάλα πρωταθλήματα της Ευρώπης που έχουν περισσότερα γκολ από Cristiano και Benzema μαζί. Ένας απ’αυτούς είναι ο Paulinho. Ο μέσος της Barcelona έχει 4 γκολ, τα ίδια με εκείνα που έχει βάλει ολόκληρο το BBC, καθώς ο Μπέιλ έχει βάλει δύο. Αλλά υπάρχουν επίσης κι αμυντικοί με περισσότερα γκολ απ’αυτούς. Ο Μάρκος Αλόνσο, αριστερός μπακ της Τσέλσι και canterano της Ρεάλ Μαδρίτης έχει σκοράρει 3 γκολ στην Πρέμιερ Λιγκ.

Έχουν το χειρότερο στατιστικό στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης... και το καλύτερο

Η Ρεάλ Μαδρίτης είχε άπειρους επιθετικούς σε όλη την ιστορία. Ωστόσο, κανένα απ’τα δίδυμα της επίθεσης της λευκής ομάδας δεν είχε φτάσει στη 12η αγωνιστική του πρωταθλήματος με μόλις δύο γκολ στο ενεργητικό του, όπως συμβαίνει στην ομάδα επί του παρόντος. Παραδόξως, οι Cristiano και Benzema είναι επίσης το ντουέτο που έχει βάλει τα περισσότερα γκολ στα 12 πρώτα παιχνίδια. Το κατάφεραν στην σεζόν 14-15 όταν οι δύο τους έπιασαν το εντυπωσιακό νούμερο των 27 γκολ.

Το φετινό είναι χειρότερο νούμερο κι από εκείνα των σεζόν 42-43 και 84-85, στις οποίες, Alonso και Botella στην πρώτη, και Santillana και Butragueño στη δεύτερη, έβαλαν μόνο τρία γκολ στην καθεμία.

Το Champions League, η σανίδα σωτηρίας του Κριστιάνο

Η κακή πορεία στη Liga δεν έχει συνέχεια στις άλλες διοργανώσεις στην περίπτωση του Cristiano. Το 7 της Ρεάλ Μαδρίτης είναι ο πρώτος σκόρερ στο Champions League με 6 γκολ. Δεν συμβαίνει το ίδιο στην περίπτωση του Benzema, ο οποίος στα δύο παιχνίδια στα οποία συμμετείχε έχει μείνει στο μηδέν.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Η 20μελής αποστολή για τον ΑΠΟΕΛ


Τερματοφύλακες: Casilla και Moha.

Αμυντικοί: Carvajal, Vallejo, Varane, Nacho, Marcelo, Theo και  Achraf.

Μέσοι: Kroos, Modric, Casemiro, M. Llorente, Asensio, Isco και Ceballos.

Επιθετικοί: Cristiano Ronaldo, Benzema, Lucas Vázquez και Mayoral.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Ποιος πιστεύει ότι η Ρεάλ Μαδρίτης θα κερδίσει αυτή την Liga;

Του Jesus Garrido

Ο Ζιντάν είναι πεπεισμένος ότι ακόμα γίνεται

Κρίνοντας απ’τα πιο πρόσφατα γεγονότα, δηλαδή, απ’ό, τι συνέβη στο Wanda Metropolitano, υπάρχουν λόγοι για αισιοδοξία, αλλά τα δεδομένα δείχνουν ότι η δυσκολία είναι μεγάλη

Είναι ασυνήθιστο στην Ρεάλ Μαδρίτης να ξεφεύγουν τα πρωταθλήματα με ευκολία και, την ίδια στιγμή, μια παλιά συνήθεια. Είναι 33 κερδισμένα πρωταθλήματα, πολλά περισσότερα χαμένα. Δεν γίνεται να κερδίζει πάντα, θα αποκαλούνταν δικτατορία και οι κανόνες του παιχνιδιού θα’πρεπε να μεταβάλλονταν αναγκαστικά ώστε να δώσουν την ευκαιρία στους άλλους συμμετέχοντες, κάτι παρόμοιο μ’αυτό που συμβαίνει στη Formula 1, όταν μια ομάδα ανακαλύπτει μια νέα τεχνολογία που της δίνει διαδοχικά πρωταθλήματα παρά την τεράστια προσπάθεια των αντιπάλων. Η Μαδρίτη της δεκαετίας του 60 κέρδισε τα οκτώ απ’τα δέκα πρωταθλήματα της δεκαετίας. Η Μαδρίτη του 21ου αιώνα, στον οποίο έχουν διεξαχθεί πια 17 σεζόν, έχει έξι.

Είναι μια παράδοση να πετάει τα πρωταθλήματα στα σκουπίδια το φθινόπωρο, ο madridismo το κατανοεί πια ως φυσιολογικό, γκρινιάζει για λίγες στιγμές εξέγερσης και αργότερα ονειρεύεται το Ευρωπαϊκό Κύπελλο, ξεχνώντας την εγχώρια δόξα για τον ευρωπαϊκό θρίαμβο. Ακούγεται καλύτερα «είμαστε οι καλύτεροι της Ευρώπης» παρά το «Είμαστε οι καλύτεροι της Ισπανίας», η χώρα από μόνη της είναι μικρή, έτσι ώστε ο ενθουσιασμός προεκτείνεται στο μεγαλείο ως θεραπεία στην ασθένεια τόσο ακούσια όσο και αδιανόητα.

Ο Ζινεντίν Ζιντάν λέει ότι στις 18 Νοεμβρίου, μέρα του ντέρμπι, δεν νιώθει να’χουν πετάξει το πρωτάθλημα. «Αυτό το σκέφτεται πολύς κόσμος , αλλά εγώ όχι», υποστηρίζει περήφανα, στην πεποίθησή του ότι δεν υπάρχει απολύτως τίποτα αδύνατο. Το ν’ανατρέψει δέκα βαθμούς από ένα Football Club Barcelona που εκφράζει λιγότερο ταλέντο από ότι, για παράδειγμα, η Βιγιαρεάλ, δεν ακούγεται τρελή ιδέα ενός τρελού, αλλά για ένα πρόσωπο που μείωσε έντεκα βαθμούς απ’τον Luis Enrique, όταν πήρε την ομάδα στις αρχές του 2016. Έμεινε μόλις στους δύο απ’το να σηκώσει έναν τίτλο πιο αδιανόητο  απ’το «Tamudazo» του 2007, δέκα χρόνια πλέον μετά από’κείνο. Η Μαδρίτη δεν είχε ξεπεράσει ποτέ ένα μειονέκτημα οκτώ βαθμών, τα μαθηματικά την εμποδίζουν να’χε ξεπεράσει ένα των δέκα.

Κι ωστόσο ο Ζιντάν πιστεύει. Τουλάχιστον λέει ότι πιστεύει. Πιστεύει ότι η ομάδα του παραμένει η ίδια που εξαπάτησε όλο τον πλανήτη κατά τη διάρκεια των τεσσάρων εβδομάδων του Αυγούστου, ότι δεν ήταν μια απλή καλοκαιρινή αγάπη, ότι το ποδόσφαιρο που εφάρμοσε δεν ήταν αιτία τύχης, αλλά χαρακτηριστικό της αιτιότητας. Αυτό δείχνει ότι η Μαδρίτη έχει την καλύτερη ομάδα στον κόσμο κι ότι υποφέρει απλά από ένα ψυχολογικό μπλοκ που παρατείνεται πλέον για τρεις μήνες. Κρίνοντας απ’τα πιο πρόσφατα γεγονότα, δηλαδή, απ’το τι συνέβη στο Wanda Metropolitano, υπάρχουν λόγοι για αισιοδοξία, καθώς οι madridistas πρωταγωνιστές ανέβασαν το επίπεδό τους, όπως αναγνώρισε ο προπονητής, μόνο που δεν βρήκαν το αντίπαλο τέρμα με την σαφήνεια άλλων πιο ευτυχισμένων ημερών, μπορώντας λοιπόν να υποθέσει ότι στις επόμενες αναμετρήσεις η τύχη θα’ναι διαφορετική και η μπάλα θα μπει.

Αυτά που δεν βοηθούν είναι τα δεδομένα, κρύα και κακόβουλα, καθώς κανείς δεν μπορεί να τους αντικρούσει τίποτα. Αυτά λένε ότι σε δώδεκα αγωνιστικές έχει καθιερωθεί στην βαθμολογία με διαφορά δέκα βαθμών απ’την πρωτοπορία, τον μοναδικό και πραγματικό στόχο της Μαδρίτης χρονιά με τη χρονιά. Διαβεβαιώνουν επίσης ότι υπάρχουν έξι βαθμοί ακόμα και με τον δεύτερο της βαθμολογίας, ο οποίος διατηρεί ένα θαυμάσιο σερί με πρόβλεψη να το διατηρήσει. Το χάσμα με τον πρώτο επιλύεται μόνο με τρεις ήττες και μια ισοπαλία της Μπάρτσα, η οποία έχει παραχωρήσει μόλις μια ισοπαλία σ’αυτό το πρώτο τρίτο του πρωταθλήματος.

Τα στατιστικά δείχνουν επίσης ότι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης, ο Κριστιάνο Ρονάλντο, έχει ένα γκολ σε οκτώ ματς, όσο κι ο άλλος κύριος επιθετικός της ομάδας, ο Μπενζεμά· δύο έχει ο Bale, ο οποίος δεν παίζει απ’τις 26 Σεπτεμβρίου λόγω δύο διαδοχικών τραυματισμών. Επιπλέον, η Μαδρίτη σκοράρει λιγότερο, επειδή δημιουργεί επίσης λιγότερες ευκαιρίες. Και το πρόγραμμα μας λέει ότι η Μαδρίτη έχει ακόμα τις επισκέψεις σε San Mames και Balaídos και πρέπει να υποδεχτεί Σεβίλλη, Μπαρτσελόνα και Βιγιαρεάλ στις επτά αγωνιστικές που μένουν ακόμα για να ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος, δηλαδή, έχει παίξει εναντίον των από κάτω κι έχει πάψει να παίρνει βαθμούς.

"Η Barça δεν θα κερδίζει πάντα κι εμείς θα’μαστε εκεί". Αυτή είναι η ελπίδα που διατηρεί ο Ζιντάν και η Ρεάλ Μαδρίτης: τη λογική που αναγκάζει τη Barça να πέσει σε κάποια στιγμή κι όχι μόνο μία φορά, αλλά αρκετές, από εδώ μέχρι το Μάιο. Η Barça του Valverde είναι χυδαία και παίζει πολλές φορές περισσότερο για να μην χάσει παρά για να κερδίσει, αλλά μαζεύει τα τρίποντα με προφανή απλότητα. Θα υπάρξουν φορές, όχι μόνο μία ή δύο, στις οποίες η ισορροπία αυτή θα χαθεί και θα γλιστρήσει. Κατά τη διάρκεια τουλάχιστον τεσσάρων ματς θα’χει ένα δίχτυ προστασίας σε σχέση με τη Μαδρίτη και την Ατλέτικο, τους προβλεπόμενους εχθρούς. Μετά, θα παίζουν πια με τη φωτιά. Αλλά αυτή είναι η αδυναμία της Μαδρίτης, το να’χει επιτρέψει στους culés να δημιουργήσουν μια ζώνη άνεσης που τους επιτρέπει να μην προσέξουν αρκετές φορές και που, με τη σειρά της, αναγκάζει τους λευκούς να μην είναι απρόσεκτοι ξανά.

Η Μαδρίτη δεν πρόκειται να κερδίσει και τα 26 εναπομείναντα παιχνίδια. Η Barça πιθανότατα θα αφήσει βαθμούς περισσότερο από τέσσερις ή πέντε φορές. Η Atlético ελπίζει ο Ντιέγκο Κόστα να’ναι η λύση σε απολύτως όλα τα δεινά της, τα οποία δεν είναι λίγα. Ο Κριστιάνο κάποια μέρα θα σκοράρει ξανά, όπως κι ο Griezmann. Αλλά φυσικά, κι ο Messi επίσης, κι αυτό ενώ έχει ένα γκολ στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές...

Η σελίδα της στήλης στο facebook:



Το ντέρμπι τροφοδοτεί αμφιβολίες και στις δύο όχθες

Του Santiago Segurola

Δεν είναι παράξενο να λείπει παιχνίδι απ’το ντέρμπι. Είναι πάντα πιο κοντά στις συναισθηματικές υπερβολές από ό, τι στην ποδοσφαιρική φινέτσα. Είναι ευκολότερο να θυμάσαι μια εξαιρετική απόδοση κάποιου απ’τις ομάδες παρά ένα στρογγυλό παιχνίδι. Κάτι έχει φανεί, αλλά το φυσιολογικό είναι η σκληρή μονομαχία, χωρίς παραχωρήσεις, αμφιλεγόμενη. Περισσότερο απ’το κακό παιχνίδι, το πιο παράξενο του ντέρμπι του Metropolitano ήταν η έλλειψη δυνατών χαρακτηριστικών στις δύο ομάδες. Απ’τη Ρεάλ Μαδρίτης έλλειψε ποδόσφαιρο, το οποίο ήταν η προτεραιότητά της, και η Atlético έδρασε χωρίς την πεποίθηση που την χαρακτήριζε. Σε καμία περίπτωση δεν μετέδωσαν το επείγον που αναμενόταν μετά τη νίκη της Barça στη Leganes.

Όντας ένας σημαντικός αγώνας, όντας εκπληκτικό σ’αυτό το στάδιο της σεζόν, απ’τις δύο ομάδες έλλειψε η επαναστατικότητα που χρειάζονταν. Η Ατλέτικο και η Ρεάλ Μαδρίτης μπόρεσαν μόνο να διεκδικήσουν εύσημα για μια ισοπαλία, το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τη Barça, η οποία τώρα έχει πλεονέκτημα δέκα βαθμών. Περισσότερο από ένα μαξιλάρι ασφαλείας πρόκειται για μια υπερατλαντική απόσταση.

Μένει να παιχτεί το 65% του πρωταθλήματος, αλλά η πίεση πιέζει την Ατλέτικο και την Ρεάλ Μαδρίτης. Οι ανησυχίες αρχίζουν να εμφανίζονται στα δύο κλαμπ. Οι ειδήσεις είναι αρνητικές: η κρύα τωρινή σχέση των Sergio Ramos και Κριστιάνο, η ανησυχητική στιγμή του Marcelo, η επιστροφή του Benzema στη μελαγχολία, οι αμφιβολίες σχετικά με την ανταπόκριση των νεαρότατων αναπληρωματικών ή, απ’την αντίθετη άποψη, ο εξευγενισμός κάποιων βασικών που δεν αισθάνονται τον ανταγωνισμό της προηγούμενης σεζόν.

Η καταιγίδα επηρεάζει επίσης την Atlético. Εάν δεν υπάρχει υπόθεση Griezmann, φαίνεται ότι είναι έτσι. Ο Simeone τον υπέδειξε πάρα πολύ στο ντέρμπι. Είναι αλήθεια ότι ο Γάλλος παίκτης παρέμεινε απαρατήρητος στο παιχνίδι, αλλά η στιγμή της αντικατάστασης έδειξε την τωρινή αδύναμη κατάστασή του. Αφθονούσαν οι μομφές των οπαδών στον Griezmann, ο οποίος δεν είναι Simeone για τους colchoneros, αλλά επίσης δεν είναι κι οποιοσδήποτε. Η συμβολή του στην Ατλέτικο κατά τα τελευταία τρία χρόνια έχει υπάρξει εντυπωσιακή. Όταν έφυγε απ’το γήπεδο, υπήρξε υποψία ότι υπήρξε κάτι από αντίο του Griezmann. Με τόση σεζόν μπροστά, η υπόθεση Griezmann αποκτά μια ανησυχητική πτυχή.

Υπάρχει ένα ζήτημα που υπερβαίνει το αυστηρά ποδοσφαιρικό στην Atletico, μια ομάδα που πριν δεν αμφισβητούνταν επειδή κέρδιζε. Οποιαδήποτε επικριτική ανάλυση θάβονταν απ’τη δύναμη της στατιστικής. Ωστόσο, είναι ενδιαφέρον να παρατηρούμε τις προσπάθειες για να αναλύσουμε την Atlético στην ήττα. Αναζητούνται ποδοσφαιρικές εξηγήσεις για μια ομάδα που ουσιαστικά συνεχίζει να παίζει το ίδιο όπως και στα καλύτερα simeonistas χρόνια. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι τώρα χάνει περισσότερο. Ή κερδίζει λιγότερο.

Η Ατλέτικο, που συνήθιζε να εμβολιάζει τους αντιπάλους της με μια τεράστια εκμετάλλευση των ευκαιριών για γκολ, δεν εκμεταλλεύτηκε τις δύο μεγάλες ευκαιρίες της εναντίον της Μαδρίτης. Απ’αυτή την πλευρά, δεν είναι πλέον μια αδυσώπητη ομάδα. Ούτε και είναι εύκολο, ούτε για τον Simeone, ούτε για τους παίκτες του, να διατηρούν μια ομιλία χωρίς ρωγμές για έξι χρόνια. Ο Simeone απαιτεί ένα βαθμό προσκόλλησης στον σκοπό που ξεπερνά το ποδοσφαιρικό. Είναι ένας καθόλα σκοπός, με την τεράστια φθορά που σημαίνει αυτό. Αν κι εκπλήσσει η εμπύρετη απόκριση της παλιάς φρουράς, διατεθειμένη ακόμα να χύσει ματωμένο ιδρώτα, αλλά ο χρόνος αρχίζει να’χει το τίμημά του και οι νέοι δεν μεταδίδουν την φανατική ώθηση των βετεράνων.

Ο Ζιντάν έπαιξε με την ομάδα που κέρδισε τον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου. Δηλαδή, με την ίδια σύνθεση με τη Girona και το Λονδίνο, εναντίον της Τότεναμ. Και στις δύο περιπτώσεις, ηττήθηκε. Πιθανότατα ο Ζιντάν δεν είναι πεπεισμένος για την ανταπόκριση των νεαρών. Δεν υπάρχει ένας Morata, ένας James, ένας Pepe ή ένας Danilo, υπέροχοι παίκτες με μια αποδεδειγμένη εμπειρία, αλλά η βασική ομάδα φαίνεται λίγο μετριασμένη, κουρασμένη, επίπεδη. Η είσοδος του Asensio (75ο λεπτό) φάνηκε καθυστερημένη. Το ματς ζητούσε απ’τη Μαδρίτη περισσότερη διέγερση, το είδος της αισιοδοξίας που θα μπορούσε να προμηθεύσει ο Ceballos μετά το χατ-τρικ του με την εθνική Κ 21. Δεν άξιζε ούτε ένα λεπτό για τον Ζιντάν.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:



"Ξέραμε ότι με τον Fernández Borbalán επρόκειτο να μας συμβεί ακριβώς αυτό"

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Του Santiago Siguero

Οι madridistas, εξοργισμένοι με τον διαιτητή του ντέρμπι


"Το ξέραμε. Ξέραμε ότι μ’αυτόν το διαιτητή επρόκειτο να μας συμβεί ακριβώς αυτό". Οι παίκτες και οι υπεύθυνοι της Μαδρίτης δεν πίστευαν στη διαιτησία του Fernández Borbalán στο ντέρμπι του Wanda Metropolitano. Αν και ίσως αυτό που τους ενόχλησε περισσότερο ήταν η στάση του διαιτητή και των βοηθών του, όταν, καθοδόν προς τ’αποδυτήρια, του γνωστοποιήθηκε η δυσαρέσκεια των λευκών με την απόδοσή του. Ο διαιτητής γελούσε και φαίνονταν να μην δίνει κάποια σημασία στα παράπονα των λευκών, που κατέληγαν να μείνουν δέκα βαθμούς πίσω απ’τη Barcelona.

Τέσσερις φάσεις επικέντρωναν τις καταγγελίες των madridistas: η κλωτσιά στο πρόσωπο του Ramos απ’τον Lucas (κατανοείται ότι έπρεπε να’ναι πέναλτι), το χτύπημα της μπάλας απ’τον Κορέα στον Μπενζεμά (που δεν τιμωρήθηκε), το τάκλινγκ του Σάβιτς στον Kroos (τιμωρήθηκε με κίτρινη, αλλά στη Μαδρίτη κατανοούν ότι άξιζε κάτι περισσότερο) κι ένα ακόμα πέναλτι, αυτή τη φορά απ’το χέρι του Godín.

Η αλήθεια είναι ότι, μ’αυτόν τον διαιτητή, το κακό έχει παραγίνει για την Ρεάλ Μαδρίτης. Σφύριξε ήδη τον αγώνα της Liga ενάντια στη Βαλένθια, στον οποίο οι λευκοί ζήτησαν ένα πέναλτι για το τράβηγμα του Parejo στον Benzema. Δεν δόθηκε. Οι λευκοί ήταν προειδοποιημένοι, αλλά οι χειρότεροι φόβοι τους επιβεβαιώθηκαν στη μονομαχία του Wanda, στην οποία, επιπλέον, ένας απ’τους δύο παίκτες που είδαν την κίτρινη, ήταν αυτός που θα μπορούσε να εκτίσει ποινή ενός αγώνα στην επόμενη αγωνιστική, ο Nacho Fernández, κατάσταση που επιδεινώνεται από το κάταγμα του οστού της μύτης του Sergio Ramos στην φάση με τον Lucas.


Απ’τη Μαδρίτη εξακολουθούν να επιμένουν στην ανάγκη μιας αλλαγής στους διορισμούς των διαιτητών. Κατανοείται ότι είναι πια αρκετά τα ματς αυτής της σεζόν, στα οποία τα συμφέροντά τους έχουν ζημιωθεί. Σε δώδεκα αγωνιστικές, δεν έχει δοθεί ούτε ένα πέναλτι υπέρ της ομάδας του Zidane. Δεν το’κανε, ούτε κι ένας Fernández Borbalán με τον οποίο δεν επιθυμούν να ξανασυναντηθούν οι λευκοί.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Η Μαδρίτη θα κάνει έφεση για την κίτρινη του Nacho

Του Santiago Siguero

Επιφέρει ποινή στο παιχνίδι εναντίον της Μάλαγα


Η Ρεάλ Μαδρίτης θα κάνει έφεση για την κίτρινη κάρτα που έδειξε ο Fernández Borbalán στον Nacho κατά τη διάρκεια του ντέρμπι στο Wanda. Το λευκό club θεωρεί υπερβολική την τιμωρία για την αμυντικό, ο οποίος είδε την κίτρινη για μια μάχη με τον Lucas Hernández στην rojiblanca περιοχή.

Αυτή η κίτρινη είναι η πέμπτη που βλέπει ο canterano στο φετινό πρωτάθλημα, έτσι ώστε επιφέρει τιμωρία μιας αγωνιστικής, την οποία ο Nacho θα’πρεπε να εκτίσει, αν δεν καρποφορήσει η έφεση, στη μονομαχία του επόμενου Σαββάτου εναντίον της Μάλαγα στο Bernabéu. Ο λευκός σύλλογος εργάζεται ήδη στην έφεση και πιστεύει ότι θ’ανακτήσει τον αμυντικό.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Αρχείο

 

© Copyright Opadoi Live 2010 -2011 | Design by Herdiansyah Hamzah | Published by Borneo Templates | Powered by Blogger.com.