News Update :
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Ενισχύστε μας με ένα απλό κλικ ΕΔΩ
powered by στοιχημα

Ο Florentino Pérez θέλει να βάλει μια ρήτρα «αντισεΐχη» σε Asensio και Isco, ύψους 500 εκατομμυρίων

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Του Fermin De La Calle

Αντίδραση ενώπιον της προετοιμασίας του balear

Οι ρήτρες τους θα αυξηθούν για να βρεθούν στο επίπεδο των Modric, Kroos και Ceballos, στη δεύτερη κλίμακα μετά τους Cristiano, Bale και Benzema, που ανέρχονται σε 1 δις

Ο Marco Asensio έχει μετατραπεί, μπροστά απ’τους Mbappé, Κουτίνιο, Dembélé κι ακόμη κι απ’τον Neymar, στον παίκτη του καλοκαιριού. Ο mallorquín έχει αμφισβητήσει το καθεστώς βασικού του BBC με βάση τα γκολ, τόσο θεαματικά όσο και σημαντικά. Κάτι που έχει τραβήξει την προσοχή της μισής Ευρώπης. Μεγάλες ομάδες ρώτησαν την περασμένη σεζόν για τον επιθετικό (Γιουβέντους, Άρσεναλ, Μάντσεστερ Σίτι και Μπάγερν Μονάχου). Ένα ενδιαφέρον που η Ρεάλ Μαδρίτης έδιωξε ανανεώνοντας τη σύνδεσή του με το club μέχρι το 2022. Αυτή η υπογραφή αυτή έχει πλέον ξεπεραστεί.

Ο σύλλογος επέκτεινε το συμβόλαιο του επιθετικού που καλείται να ηγηθεί της Μαδρίτης στα επόμενα χρόνια: εκτός απ’το να τον δέσει για τέσσερις επιπλέον σεζόν, αύξησε το μισθό του στα 3,5 εκατομμύρια καθαρά ετησίως, περισσότερο από τρεις φορές πάνω απ’το εκατομμύριο που έπαιρνε με το πρώτο του συμβόλαιο ως λευκός παίκτης. Αλλά το κλειδί αυτής της σύμβασης έγκειτο στην αύξηση μιας ρήτρας 80 εκατομμυρίων που φαινόταν προσιτή στους μεγάλους της Ευρώπης. Η ελευθέρας του πήγε τότε στα 350 εκατομμύρια.

Ωστόσο, η θεαματική έναρξη του mallorquín στη σεζόν, ο οποίος έχει σκοράρει και στα δύο παιχνίδια του Super Cup, έχει προκαλέσει κινήσεις στα λευκά γραφεία. Ο Florentino, ο οποίος σηκώθηκε απ’το τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τη Μονακό μπροστά στις δυσανάλογες απαιτήσεις του Ρώσου Dmitri Rybolovlev για τον Mbappé, εξετάζει μια νέα αύξηση της ρήτρας του μαργαριταριού της ομάδας για να την θέσει στο επίπεδο άλλων αστέρων των αποδυτηρίων: 500 εκατομμύρια (και μια αύξηση του μισθού στα επτά εκατομμύρια που θα υλοποιούνταν κατά τη διάρκεια του έτους). Ο πρόεδρος έχει ξεκινήσει μια πολιτική προστασίας των παικτών του ενάντια στους σεΐχηδες και τους δισεκατομμυριούχους της Premier (ή της PSG), συμπεριλαμβάνοντας στις συμβάσεις των παικτών της πρώτης ομάδας απαγορευτικές ρήτρες που εξασφαλίζουν την παραμονή των αστέρων του στο club του Chamartín.

Οι επιθετικοί στο 1 δισεκατομμύριο

Σ’ένα πρώτο επίπεδο εμφανίζονται τ’αστέρια της ομάδας, των μέλη του του BBC. Κριστιάνο Ρονάλντο, Καρίμ Μπενζεμά και Gareth Bale θα πρέπει να πληρώσουν 1 δισεκατομμύριο ευρώ στη Ρεάλ Μαδρίτης σε περίπτωση που αποφασίσουν να πάνε σε μια άλλη ομάδα, χωρίς τη συγκατάθεση του συλλόγου. Ένα ποσό, τη σήμερον ημέρα, αδύνατο να αναλάβει οποιοσδήποτε σύλλογος ή παίκτης. Πρόσφατα, όταν ο Κριστιάνο απείλησε να μην συνεχίσει στο κλαμπ, μετά το σκάνδαλο για την υποτιθέμενη φοροδιαφυγή του, ο Florentino τον προειδοποίησε ότι για να φύγει έπρεπε να πληρώσει το 1 δισεκατομμύριο της ρήτρας. Κάτι που έκανε τον Ρονάλντο να επανεξετάσει την κόντρα του με το λευκό σύνολο.

Σ’ένα δεύτερο γκρουπ βρίσκονται οι βασικοί του λευκού κέντρου όπως ο Τόνι Κρόος κι ο Luka Modric, των οποίων οι ρήτρες ανέρχονται στα 500 εκατομμύρια ευρώ (κλίμακα στην οποία θα’μπαινε ο Μάρκο). Αυτό το ίδιο ποσό είναι αυτό που εμφανίζεται στη σύμβαση του νεοφερμένου Dani Ceballos. Και στις δύο τελευταίες κλίμακες εμφανίζονται παίκτες της αμυντικής γραμμής. Η ελευθερία παικτών όπως ο Dani Carvajal ή ο Marco Asensio ανέρχεται στα 350 εκατομμύρια. Ενώ η "υπογραφή" των Casemiro, Keylor Navas, Raphaël Varane, Sergio Ramos και Marcelo κοστίζει 200 εκατομμύρια ευρώ.

Isco, επικείμενη ανανέωση

Ο τελευταίος αυτής της "κατάταξης" είναι ένας άλλος παίκτης που θέλουν αρκετές μεγάλες ομάδες: ο Isco Alarcón, με μια ρήτρα 150 εκατομμυρίων. Ωστόσο, ο 25χρονος Malagueño θα υπογράψει επίσης σύντομα τη νέα του σύμβαση που θα τον συνδέσει με τη Ρεάλ Μαδρίτης για τέσσερις σεζόν (με οψιόν για μια πέμπτη) και θα περιλαμβάνει ένα μισθό έξι εκατομμυρίων καθαρών. Η βελτίωση αυτή συνεπάγεται επίσης μια αύξηση της ρήτρας. Σε μια πρώτη φάση αποφασίστηκε να τοποθετηθεί ένα βήμα κάτω απ’το BBC, με 700 εκατομμύρια ως τιμή ελευθερίας. Αλλά τελικά όλα δείχνουν ότι θα’ναι 500 τα εκατομμύρια, όπως των Modric, Kroos και Ceballos (και τη μελλοντική του Asensio).

Οι ανανεώσεις και η θωράκιση των Asensio και Isco είναι δύο απ’τις πιο αναμενόμενες ειδήσεις για τον madridista οπαδό. Ελιγμοί που το club προτιμά να μην κάνει μέχρι να κλείσει η αγορά του καλοκαιριού. Ο Florentino υποστηρίζει ότι "οι καλύτερες μεταγραφές  της Ρεάλ Μαδρίτης σ’αυτές τις στιγμές είναι οι ανανεώσεις των παικτών μας" κι έτσι σύντομα θα δημοσιοποιηθούν αυτές των άθικτων για τον madridismo όπως ο Asensio ή ο Isco. Και θα υπάρξουν περισσότερα νέα.

Δεν πουλάνε, αλλά κερδίζουν και διασκεδάζουν

Του Santiago

Πριν από δύο καλοκαίρια, ο Ράφα Μπενίτεθ, νεοαφιχθείς για να καθοδηγήσει τη Ρεάλ Μαδρίτης, ζήτησε απ’τον Florentino Pérez την υπογραφή του Kovacic, ενός παίκτη με μεγάλες δυνατότητες απ’τα εφηβική ηλικία του, αλλά ασταθής στην απόδοσή του. Ο Μπενίτεθ τον γνώριζε καλά και είχε μια εξαιρετική γνώμη για τον Κροάτη. Ο πρόεδρος συμφώνησε μετά από την υπέροχη απόδοση του Kovacic στο φιλικό Real Madrid-Inter. "Πλέον έχεις τον Kovacic, αλλά να θυμάσαι ότι δεν πουλάει ούτε μια φανέλα", είπε στον προπονητή.

Εκτός απ’τον Kovacic, εκείνο το καλοκαίρι ήρθαν οι Casemiro, Lucas Vázquez και Kiko Casilla, όλοι πίσω στην ομάδα μετά την επιβεβαίωσή τους σε Πόρτο κι Εσπανιόλ. Πριν από μερικούς μήνες, η Πόρτο και η Μαδρίτη συμφώνησαν για τη μεταγραφή του Βραζιλιάνου μπακ Danilo. Όσον αφορά το μάρκετινγκ, ήταν ένα καλοκαίρι με πολύ χαμηλό προφίλ.

Αυτοί οι παίκτες δεν πουλάνε, αλλά ξέρουν να κερδίζουν παιχνίδια. Kovacic και Lucas Vázquez ήταν βασικοί στον επαναληπτικό του Supercopa. Ο Casemiro είναι ένα προπύργιο της ομάδας. Ο Carvajal, για την επιστροφή του οποίου η Μαδρίτη πλήρωσε επτά εκατομμύρια ευρώ στη Bayer Leverkusen το 2014, επιβλήθηκε γρήγορα στον Danilo. Ο Nacho, ένας απ’τους πιο ευέλικτους αμυντικούς του ισπανικού ποδοσφαίρου, έχει εγκατασταθεί στο ρόστερ με μια σταθερότητα που του επιτρέπει να πηγαίνει τακτικά στην εθνική Ισπανίας.

Γνωρίζουμε ότι ο Asensio είναι ένα αστέρι, αλλά σχεδόν κανείς δεν το υποψιάζονταν όταν η Μαδρίτη πλήρωσε τέσσερα εκατομμύρια ευρώ στη Μαγιόρκα για την υπογραφή του. Πολλά χρόνια πριν, το 2002, ο Florentino Perez απέρριψε την υπογραφή του Kaka, τότε 21 ετών. "Θα τον υπογράψουμε όταν θα’ναι 27 ετών και θα’χει κερδίσει τη χρυσή μπάλα", είπε. Έτσι έγινε. Το 2009, η Μαδρίτη πλήρωσε 70 εκατομμύρια ευρώ για τον Βραζιλιάνο παίκτη. Πούλησε τόνους φανελών.

Στη Μαδρίτη δεν λείπουν παγκόσμιες διασημότητες, με τον Κριστιάνο Ρονάλντο επικεφαλής ενός γκρουπ στο οποίο υπάρχουν επίσης οι Sergio Ramos και Gareth Bale, του οποίου η δημοτικότητα έχει πέσει μεταξύ των οπαδών, αλλά όχι στο Ηνωμένο Βασίλειο και στον αγγλοσαξονικό κόσμο. Ωστόσο, η τρέχουσα Μαδρίτη δεν καθορίζεται απ’τη λάμψη των αστέρων της, όπως στην galáctica εποχή ή στην τριετία του Μουρίνιο, όπου ο προπονητής ήταν καθημερινή είδηση στον κόσμο, κι όχι πάντα για τις επιτυχίες του.

Modric. Ούτε καν παίκτες του μεγέθους των Modric, Kroos ή Varane δεν διακρίνονται για την εμπορικότητά τους. Ο Modric άργησε μια αιωνιότητα ν’ανακηρυχθεί μεταξύ των 20 κορυφαίων παικτών στην Ευρώπη. Για τον Kroos δεν είναι γνωστό τίποτα, εκτός απ’την υπέροχη ακρίβειά του στην πάσα. Ο Ζιντάν, ο οποίος ήταν η δεύτερη galáctico υπογραφή στην εποχή του ως παίκτης, έφτασε στην πρώτη ομάδα στα μέσα της σεζόν, με φήμη ντροπαλού και χωρίς ενδιαφέρον στο να καταλαμβάνει τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.

Η Μαδρίτη αυτών των ημερών είναι μια ομάδα διακριτικής διάθεσης και σπουδαίου ποδοσφαίρου, που είναι ακριβώς αυτό που χρειάζονταν η Μαδρίτη για να προχωρήσει και να ξεπεράσει τη Barça στην Ισπανία και στην Ευρώπη. Λίγες φορές έχει φανεί πιο ευτυχισμένος και ικανοποιημένος ο madridismo. Είναι αλήθεια ότι ο Florentino Pérez ήταν σωστός στο να κατανοήσει πριν απ’οποιονδήποτε τις ωδίνες του σύγχρονου ποδοσφαίρου, ωθούμενο σε μια ασταμάτητη εμπορική δίνη. Η γοητεία του λόγω των μεγάλων αστέρων και η εμπορικές του αξίωση είχε λογική, αλλά τελικά τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει το καλό ποδόσφαιρο, τα καλά αποτελέσματα και τον ενθουσιασμό των οπαδών.

Τον Μάρτιο του 2004, ένας υψηλά ιστάμενος της Ρεάλ Μαδρίτης σχολίαζε την παραμονή του αγώνα με τη Μπάγερν, ότι το club είχε τελειώσει με την ιστορική επίδραση των αποτελεσμάτων. «Το αποτέλεσμα δεν είναι πια ένας κρίσιμος παράγοντας για τη Μαδρίτη», υποστήριξε, πεπεισμένος για μια νέα τάξη αξιών: πρώτα η πληθωρικότητα των επιχειρήσεων, στη συνέχεια, το πεζό των αποτελεσμάτων. Δύο χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2006, ο Florentino Pérez παραιτήθηκε, υποβαλλόμενος σε μια πίεση που του αποδείχτηκε αφόρητη. Η Μαδρίτη έπαιζε άσχημα και δεν είχε κερδίσει έναν τίτλο σε δύο χρόνια. Τον κόσμο τον ενδιέφερε, και θα τον ενδιαφέρει πάντα σε πρωταρχική θέση, να απολαμβάνει την ομάδα, όχι το ισοζύγιο των εμπορικών πωλήσεων.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Η Μαδρίτη νίκησε τη Barca ακόμα και στην κατοχή

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Του Jorge Fernández

Οι λευκοί δεν το κατάφερναν για περισσότερα από 9 χρόνια


7 Μάη του 2008, μια μεγάλη μέρα για τον madridismo. Η Barcelona κάνει pasillo στους blancos, που μόλις κέρδισαν το 31ο πρωτάθλημά τους. Στο ματς, ο χορός του αιώνιου αντιπάλου είναι απ’αυτούς που αφήνουν εποχή. Ραούλ, Ρόμπεν, Higuaín και Van Nistelrooy σκοράρουν για την ομάδα του Chamartin και στα τελειώματα του αγώνα, ο Henry βάζει το γκολ της τιμής για τη Barça. Ένα 4-1 που άφησε ένα στατιστικό που εκείνη την στιγμή δεν ήταν σημαντικό, αλλά που με το πέρασμα των ετών θα’μενε στη μνήμη.

Αυτή ήταν η τελευταία μέρα στην οποία κέρδισε η Μαδρίτη την κατοχή απ’τη Barcelona, μέχρι χθες. 32 παιχνίδια αργότερα. Στο μεταξύ, η Barça του Πεπ. Μια ομάδα που έγραψε ιστορία, που κέρδισε το sextete και που έκανε την κατοχή της μπάλας μότο του παιχνιδιού της. Δεν είχε σημασία αν κέρδιζε, αν έχανε ή αν έρχονταν ισόπαλη, ένα πράγμα ήταν ξεκάθαρο μ’αυτήν την ομάδα με επικεφαλής στο γήπεδο τον Xavi Hernández: η κατοχή ήταν δική της.

Η διαφορά έγινε μεγαλύτερη στην εποχή του Μουρίνιο. Ο Πορτογάλος ήταν ένας προπονητής, ο οποίος δεν ήθελε τη μπάλα με τίποτα. Η ομάδα του εκμεταλλεύονταν την ταχύτητα της αντεπίθεσης που του πρόσφεραν μεταξύ άλλων οι Μπενζεμά και Κριστιάνο, το οποίο καθιστούσε περιττό τον έλεγχο της μπάλας. Υπήρξαν clásicos όπως του 5-0, στα οποία η κατοχή άγγιξε το 65% υπέρ των culés.

Το κέντρο που σχημάτιζαν οι Busquets, Xavi και Iniesta διαχειρίζονταν τα παιχνίδια κατά βούληση κι αυτό κράτησε αρκετά χρόνια. Ωστόσο, με την αποχώρηση του Pep, κάτι άρχισε ν’αλλάζει. Ο Τίτο Vilanova διατήρησε το στυλ στην σεζόν που ήταν στο blaugrana club, αλλά με την άφιξη του «Tata» Martino το πράγμα άλλαξε.

Ο Αργεντινός άρχισε να ψάχνει ένα πιο άμεσο παιχνίδι, κάτι που αυξήθηκε όταν ήρθε στον πάγκο της Ciudad Condal ο Luis Enrique. Στην πρωτεύουσα, η Ρεάλ Μαδρίτης άρχισε να ποντάρει σε προπονητές στους οποίους άρεζε περισσότερο η κατοχή και σε παίκτες που ήθελαν τη μπάλα. Έτσι ήρθαν οι μεταγραφές των Modric, Kroos, Isco ή Asensio. Παίκτες με μια εξαιρετική μεταχείριση της μπάλας.

Με την άφιξη του Ζιντάν, το ολικό άλμα. Όταν μπορεί, η Μαδρίτη αποδεικνύει ότι εξακολουθεί να’ναι μια ιλιγγιώδης ομάδα, ικανή να σκοτώσει στην αντεπίθεση. Αλλά, όταν πιάνουν τη μπάλα οι «καλλιτέχνες» της είναι σε θέση να νικήσει κάθε αντίπαλο, όπως το απέδειξε στον αγώνα του Σούπερ Καπ ενάντια στη Barca, αγώνα στον οποίο η ομάδα του Βαλβέρδε ξεπεράστηκε κατά στιγμές.


Εννέα χρόνια μετά την τελευταία νίκη στην κατοχή, η Μαδρίτη του Ζιντάν δεν έχει καταφέρει μόνο να τελειώσει την blaugrana υπεροχή. Μ’ένα 53%, έχει καταφέρει επίσης να πάρει το πολυτιμότερο των «culés»: τη μπάλα.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Marco Asensio, το αριστερό που καθαρίζει γωνίες

Του Miguel Ángel Lara

Σήκωσε στο πόδι το Μπερναμπέου μ’ένα ακόμα μαγευτικό γκολ


Η τελευταία εικόνα που άφησε ο αγώνας του Καμπ Νου ήταν ένα αριστερό του Marco Asensio που κατέληξε στην πάνω δεξιά γωνία του Ter Stegen. Το πρώτο που εμφανίστηκε στο Μπερναμπέου ήταν ένα μεγαλοπρεπές χτύπημα του 20 της Μαδρίτης στο οποίο ο Γερμανός τερματοφύλακας της Barcelona μπόρεσε να συνοδεύσει μόνο με το βλέμμα έως ότου άκουσε τη μπάλα να σκάει στα δίχτυα του.

Είχαν περάσει μόλις τέσσερα λεπτά στο παιχνίδι κι ο Asensio είχε αναπτύξει στο χόρτο του γηπέδου του την παλέτα με την οποία ζωγραφίζει έργα τέχνης. Πριν, είχε προλάβει ήδη να τοποθετήσει μια μπάλα στον Modric για ένα γκολ, μια από εκείνες που φαίνονται εύκολες λόγω της ευκολίας με την οποία ένας εκλεκτός είναι σε θέση να εκτελεί κινήσεις αυτού του διαμετρήματος.

Αποδέκτης των μηνυμάτων που λαμβάνει απ’την ομάδα του και γνωρίζοντας ότι τα rotations είναι ο σωστός δρόμος για να φτάσει στο Μάιο παλεύοντας για τα πάντα, ο Ζιντάν αλλάζει κομμάτια. Ο Γάλλος έχει την εγγύηση ενός καλοφτιαγμένου ρόστερ στο οποίο μπορεί ν’αφήσει στον πάγκο τον Isco, τον Bale, τον Casemiro ή να μην έχει τον καλύτερο goleador του (Cristiano) και η ομάδα του ν’ανταποκρίνεται με μια παράσταση παιχνιδιού όπως αυτήν που ξεδίπλωσε χθες.

Σ’αυτό έχει πολύ σχέση ο Asensio, ένας παίκτης που κάθε φορά που έρχεται σε επαφή με τη μπάλα είναι για να επιλέξει καλά κι όταν δεν την έχει, αναπτύσσει προσπάθεια και καλύπτει τρύπες σαν ένας στρατιώτης.

Μηνύματα στην Εθνική

Ο Asensio δεν έχει να πείσει για τίποτα τον Lopetegui, επειδή ο ομοσπονδιακός έχει σαφές τι έχει στον balear κι ότι η παρουσία του στη Ρωσία είναι κάτι φυσικό αν συνεχίσει σ’αυτό το μονοπάτι. Αλλά ο Asensio που χθες κατέκτησε λίγο περισσότερο την καρδιά του Bernabeu είναι για να παλέψει μ’οποιονδήποτε είναι για βασικός στις 2 Σεπτεμβρίου εναντίον της Ιταλίας. Είναι μια μέρα για να χρησιμοποιήσει όποιον είναι καλύτερα κι ο Asensio, όπως ο Isco, αξιώνουν μεγαλύτερο ρόλο σ’αυτή την τελική ευθεία καθ 'οδόν προς τη Ρωσία.

Με το χθεσινό γκολ, το madridista 20 επεκτείνει τη συλλογή του των golazos, πέρα απ’όλα τ’άλλα που προσφέρει στην ομάδα του, κι έχει σκοράρει στα τρία απ’τα τέσσερα τελευταία επίσημα παιχνίδια της ομάδας του Ζιντάν: στον τελικό του Champions League και στους δύο με τη Μπαρτσελόνα. Με το Bernabeu στο πόδι κι ακούγοντας τ’όνομά του να τρέχει στις κερκίδες, έφυγε ο Asensio στο ντους στο 74ο λεπτό. Πίσω του άφηνε ένα ακόμα στολίδι, ένα άλλο ένα σημάδι ότι το παρόν και το μέλλον είναι δικό του.

«Αδύνατο να επιλέξω»

«Θα θυμάμαι πάντα αυτά τα δύο γκολ. Και τα δύο χρησιμεύουν για να πάρουμε το Super Cup, αν και το πιο δύσκολο ήταν του Nou Camp». Έτσι καθόρισε ο Marco Asensio τα δύο γκολ του εναντίον της Μπάρτσα με το που τελείωσε το παιχνίδι. Επιπλέον, ευχαρίστησε τους φιλάθλους για τις επευφημίες: «Η αγάπη όλων των οπαδών είναι εκπληκτική. Τώρα πρέπει να τους την επιστρέψω με τίτλους». Τίτλοι για τους οποίους ο Ζιντάν θα’χει δύσκολο να φτιάξει την καλή του εντεκάδα, αν κι ο Asensio διαβεβαίωσε ότι εργάζεται για να εκμεταλλεύεται «κάθε λεπτό» που του δίνει ο τεχνικός.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Η Ρεάλ Μαδρίτης δείχνει στην Ομοσπονδία την αγανάκτησή της

Του José Félix Díaz, αρχισυντάκτη της Marca

Ένταση στο γεύμα πριν το Clásico


Η παρουσία του Κριστιάνο Ρονάλντο στις κερκίδες του Μπερναμπέου, ενώ οι συμπαίκτες του έδιναν ένα ποδοσφαιρικό αφιέρωμα στη Barcelona, δεν έχει ξεχαστεί. Ο madridismo παραμένει πληγωμένος απ’ό, τι συνέβη στο Camp Nou, την Κυριακή κι απ’ό, τι θεωρούν μια ομοσπονδιακή κακομεταχείριση προς την Ρεάλ Μαδρίτης σε σχέση με τη Barcelona, μια κατάσταση που έρχεται από παλιά. Αυτή η οργή αντανακλάται πλήρως στο γεύμα πριν απ’τον επαναληπτικό του Supercup που πραγματοποιήθηκε στο λευκό γήπεδο.

Οι ηγέτες της Ρεάλ Μαδρίτης εκμεταλλεύτηκαν την παρουσία του Juan Luis Larrea, νυν και προσωρινού προέδρου της Ομοσπονδίας κι άλλων στελεχών για να δείξουν την δυσφορία και την ολική διαφωνία με ό, τι συνέβαινε με αφορμή το πρώτο σκέλος και, ιδιαίτερα, με την απόδοση του διαιτητή De Burgos Bengoetxea, που συμβολίζεται απ’την απουσία του Ρονάλντο μέχρι το τέλος του Σεπτεμβρίου.

Η ομιλία ήταν σκληρή και δυνατή. Τα λευκά στελέχη έφτασαν ζεστά ενώπιον της διαρροής ενός ανοίγματος αρχείου και πιθανής οικονομικής κύρωσης στον Ζινεντίν Ζιντάν, που εμφανίστηκε χθες το μεσημέρι απ’το ίδιο το διαιτητικό περιβάλλον και την οποία οι Ομοσπονδιακοί ηγέτες προσπάθησαν να ελαχιστοποιήσουν ενώπιον του τι έπεφτε στο Bernabeu την ώρα του γεύματος. Τα μηνύματα ήταν άμεσα και κατηγορηματικά.

Η Ρεάλ Μαδρίτης και η Ομοσπονδία (ο Florentino Pérez είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου) περπατάνε εδώ και καιρό σε ποδοσφαιρικούς αντίποδες. Περιέργως, πριν ακριβώς ένα χρόνο υπήρξε μια ελάχιστη προσέγγιση μεταξύ των δύο οντοτήτων, η οποία ήταν εμφανής με το επίσημο παιχνίδι της εθνικής Ισπανίας ενάντια στην Ιταλία στο Μπερναμπέου.

Το γεγονός με τον De Burgos κι αυτό που θεωρούν μετέπειτα κακομεταχείριση, μαζί με άλλα παρόμοια προηγούμενα, προς τον Ρονάλντο, φόρτωσε με ένταση ένα γεύμα, στο οποίο έφτασε να διαρρεύσει η πιθανότητα να περάσει ο Βάσκος ένα διάστημα χωρίς να πατήσει στο Bernabeu.

Ο madridismo του δρόμου δεν συμμερίζεται την χειρονομία που έγινε προς τον Villar, ούτε και την παρούσα συνέχεια του Larrea, ούτε την διαχείριση του Sánchez Arminio ως επικεφαλής διαιτησίας. Πιστεύουν ότι η ομάδα τους έχει ζημιωθεί κι ότι δεν τυγχάνει της ίδιας μεταχείρισης με της Barcelona και, εξ ου κι αυτή η αποστασιοποίηση, η οποία κατέστη και πάλι εμφανής στο γεύμα πριν το Clásico της Τετάρτης.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Παιχνίδι, πίεση κι ένας φρενήρης ρυθμός

Του Enrique Ortego

Μια Ρεάλ Μαδρίτης σε κατάσταση ευφορίας. Μια Ρεάλ Μαδρίτης πεπεισμένη για τις συνθήκες της, για τις ιδιότητές της και τη δηλωμένη υπεροχή της. Για την τεχνική της, για τη σωματική της κατάσταση, για την κατάληψή της στους χώρους και για την ψυχολογία της. Η έντασή της, μέγιστη απ'το πρώτο λεπτό. Ο ρυθμός της, πολύ πάνω απ'αυτόν που θα μπορούσε ν'αντέξει ο αντίπαλός της. Η υψηλή της πίεση, τόσο αποτελεσματική όσο η οπισθοχώρησή της στο γήπεδό της, όταν έπρεπε. Με λίγα λόγια, μια Μαδρίτη supercampeón.

Απέναντι μια Barca επισκιασμένη, δειλή, ανασφαλής, ξηλωμένη. Χαλαρή πίσω, ανήμπορη στη μέση, κι αποτυχημένη μπροστά όταν είχε τις ευκαιρίες της στην τελική ευθεία του παιχνιδιού. Μια δύσπιστη Barca που δεν ήξερε να προσαρμοστεί στην αλλαγή του συστήματος με εντολή του προπονητή της σ'ένα παρακινδυνευμένο σύστημα, αν και μετά το αποτέλεσμα του πρώτου σκέλους, είναι επίσης αλήθεια ότι δεν είχε άλλη επιλογή.
.
Οι δύο προπονητές πείραξαν τις εντεκάδες τους σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι. Ο Ζιντάν ξεκίνησε με την πολιτική του των rotations. Ούτε πολλά, ούτε λίγα. Τα δίκαια. Τρεις άνδρες. Τακτική προσαρμογή. Απ'το 4-4-2 σε ρόμβο στο 4-3-3 στην επίθεση, που στην άμυνα μετατρέπονταν σ'ένα 4-5-1. Ούτε Lucas Vázquez ούτε Asensio ντρέπονταν υποχωρώντας στο γήπεδό τους, πιέζοντας και κλείνοντας τους χώρους, όταν ήταν απαραίτητο.

Αν την Κυριακή στο Camp Nou, ο Ζιντάν εξέπληξε με την απόφασή του να κάνει ένα μαρκάρισμα μαν του μαν του Kovacic στον Μέσι, χθες επανέλαβε την κίνηση, αλλά με αποχρώσεις. Η πρώτη, ότι ο Κροάτης μετατρέπονταν στον καθαρό  μέσο της ομάδας, καταλαμβάνοντας τους χώρους που είναι συνήθως έδαφος του Casemiro. Ο Modric, στα δεξιά του, κι ο Kroos στ'αριστερά του, αρκετά προωθημένοι, αλλά πάντα προσεκτικοί στις κινήσεις του συμπαίκτη τους, όταν εγκατέλειπε την θέση του για να εκπληρώσει την αποστολή του με τον Μέσι.

Αυτή τη φορά, οι καλύψεις έρχονταν επίσης κι απ'τους δύο στόπερ, που αν ήταν εξαιρετικοί στο πρώτο σκέλος, στον επαναληπτικό έκαναν και πάλι τη διαφορά. Varane και Sergio, με την αίσθησή τους της πρόβλεψης, αποσύνδεσαν τον Luis Suarez και με τη σειρά τους είχαν το άλλο μάτι στον Αργεντινό, που χθες, στη νέα διάταξη, ήταν ένας δεύτερος φορ στο πλάι του Ουρουγουανού. Αυτό που έκανε ο Kovacic είναι να ακολουθεί τον Leo όταν ο Αργεντινός, απελπισμένος, οπισθοχωρούσε στο κέντρο του γηπέδου για να μπορεί να έρθει σε επαφή με τη μπάλα. Σ'αυτήν την συγκυρία ήταν ο Kroos ή ο Modric αυτοί που τον έκλειναν.

Ο Valverde ήταν πιο δραστικός στις αποφάσεις του. Άλλαξε παίκτες, Deulofeu και Aleix Vidal έξω απ'το σύστημα. Απ'το κλασικό 4-3-3 σε μια άμυνα με τρεις στόπερ (Piqué-Mascherano-Umtiti) και δύο προωθημένους μπακ (Sergi Roberto και Jordi Alba), οι οποίοι ανέβαιναν λιγότερο στην επίθεση απ'αυτό που σκέφτονταν σίγουρα ο προπονητής. Η παρουσία των Lucas Vázquez και Asensio τους το εμπόδιζε. Στο πρώτο μέρος ήταν περισσότερο ένα 5-3-2 παρά ένα 3-5-2.

Ο Ζιντάν δεν άλλαξε την προηγούμενη στρατηγική του με τις αλλαγές του. Όλα φυσικά. Ο Casemiro ξεκούρασε τον ακούραστο Kovacic· ο Theo έκανε ντεμπούτο ως μέσος- εξτρέμ μπροστά απ'τον ακούραστο Marcelo, ακριβώς όπου έπαιζε ο Asensio, κι ο Ceballos έδωσε μια ανάσα στον Kroos πιέζοντας στο μέγιστο.

Στην Barca, οι αλλαγές του Valverde άφησαν μια χροιά παραδοξότητας. Αυτή του Piqué πρέπει να'ταν για σωματική προφύλαξη, έφυγε τσαντισμένος και χωλαίνοντας. Εξέπληξε που ο Semedo, ο αντικαταστάτης του, τοποθετήθηκε ως δεξιός στόπερ, με τον Mascherano να περνάει στο κέντρο. Μόνο με την είσοδο του Deulofeu τροποποιήθηκε η διάταξη. Πέρασε σε άμυνα των τεσσάρων κι ο canterano κόλλησε στην αριστερή πλευρά σε αναζήτηση του βάθους που έλειψε απ'την ομάδα του σ'όλον τον αγώνα. Ο Alcacer ούτε που εμφανίστηκε κι αυτο ενώ η Barça έχανε και χρειάζονταν γκολ.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Μια συνθλιμμένη Barcelona, νοκ άουτ και με μια πληγή πολλών πορειών

Της Gemma Herrero

Πολύ κατώτερη απ’την Ρεάλ Μαδρίτης στο Supercopa

«Ξέρουμε ότι δεν είμαστε στην καλύτερη στιγμή, όχι μόνο όσον αφορά το επίπεδο της ομάδας, αλλά και σε συλλογικό επίπεδο», δήλωσε ο Gerard Pique μετά τον αγώνα. Η Barca παρουσιάζει σήμερα τον Paulinho


Η FC Barcelona έφυγε απ’το Μπερναμπέου μ’ένα 2-0 κι ευχαριστώ να λέει. Η ομάδα του Ζιντάν πήγε για ύπνο στο δεύτερο ημίχρονο και χάρη στην υπνηλία η Barca γλίτωσε μια αναθεώρηση που θα μπορούσε να’ταν ιστορική μετά απ’ότι φάνηκε στο πρώτο ημίχρονο όπου οι λευκοί σάρωσαν ανελέητα μια ομάδα χωρίς ρυθμό, χωρίς ψυχή και χωρίς ποδόσφαιρο. Στο τρίτο λεπτό, ο Asensio είχε βάλει ήδη μια γκολάρα και στο 38ο λεπτό, ο Μπενζεμά έβαλε το δεύτερο. Στο μεταξύ, ένα κανονικό μπάνιο. Η ανωτερότητα των madridistas ήταν συντριπτική και οι azulgrana περιορίστηκαν στο να τους βλέπουν να φτάνουν ως αεροπλάνα. Το λευκό σύνολο έχασε μια ιστορική ευκαιρία για την επίτευξη ενός σκορ απ’αυτά που μένουν, αλλά το συναίσθημα ήταν ότι έβγαλε νοκ άουτ τη Μπάρτσα μ’ένα συνολικό 5-1 στο Supercopa κι ότι η πληγή θα’χει πολλές πορείες.

Ο Ernesto Valverde άλλαξε το σύστημα και πόνταρε σε τρεις στόπερ, αλλά η Μαδρίτη στη μεσαία γραμμή έκανε ότι ήθελε ενώ ο Busquets, αργός και χαμένος, δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα· ο André Gomes συνέχιζε να αποδεικνύει ότι δεν έχει αίμα, κι ο Rakitic ήταν ξεπερασμένος. Η πίεση, η προσμονή, το ένας εναντίον ενός, η ταχύτητα με τη μπάλα, τα πάντα, απολύτως τα πάντα, ήταν πράγμα της Μαδρίτης. Και το χειρότερο είναι ότι ούτε ένας δεν κοίταζε τον azulgrana πάγκο και δεν έβρισκε το ακόλουθο πανόραμα: Semedo, Denis Suárez, Deulofeu, Alcacer, Digne και Aleix Vidal, ενώ ο Zidane δεν είχε τον τιμωρημένο Cristiano κι άφησε τον Bale και τον Isco στον πάγκο.

Η Μαδρίτη ήταν τόσο ανώτερη που στο δεύτερο μέρος, χωρίς αντίπαλο απέναντι, αποφάσισε να πάρει έναν υπνάκο. Κι ούτε έτσι δεν κατάφερε η Barça να μακιγιάρει το αποτέλεσμα παρά τα δύο σουτ στο δοκάρι από Messi και Luis Suarez. Σε καμία στιγμή δεν έδωσε την αίσθηση η azulgrana ομάδα ότι μπορούσε να γυρίσει το αποτέλεσμα. Εμβρόντητη, νοκ άουτ, ανήμπορη, βεβιασμένη. Η αποθάρρυνση μπροστά στο ναυάγιο ήταν γενική κι ο Μέσι φάνηκε αρκετές φορές να κοιτάζει το γρασίδι, βυθισμένος. Εν τω μεταξύ, στον επίσημο λογαριασμό της PSG στο Twitter άναβαν τα αίματα με μια φωτογραφία ενός χαμογελαστού Neymar κι μ’ένα ακόμα πιο χαμογελαστό emoticon. Εκτός απ’το αμφίβολο καλό γούστο της PSG, θα’ταν απολύτως απλοϊκό να μειωθεί η αιτία της ήττας της Barca στην απουσία του Neymar.

Προφανώς, απ'τη Barcelona λείπει ένα κούνημα, νέο αίμα, κι ο γενικός διευθυντής της, Πεπ Σεγκούρα, -που πριν το ματς ζήτησε συγγνώμη για τα λόγια του σχετικά με τον Piqué-, βγήκε μετά τον αγώνα στο TV3 να προσφέρει στους ανθρώπους αυτό που θέλουν: ψευδαίσθηση. «Πρέπει να ενισχύσουμε την ομάδα και θα το κάνουμε στις επόμενες μέρες. Συζητάμε τις επιλογές των Coutinho και Dembélé. Ελπίζουμε να μπορέσουμε να τους κλείσουμε». Σήμερα παρουσιάζουν τον Paulinho, ο οποίος δεν δημιουργεί κανένα ενθουσιασμό στον οπαδό, αλλά στον οποίο ο Valverde έδωσε την ευλογία του, διότι θεωρεί ότι είναι ένα είδος μέσου που δεν έχει στο ρόστερ.

Απ’το να’ναι «ο φθόνος του κόσμου», όπως είπε πολύ περήφανος ο Josep Maria Bartomeu στις 7 Ιουλίου σε μια συνέντευξη στη «Sport», στο να φαίνεται, μόλις ενάμισι μήνα αργότερα, μια χυδαία ομάδα, άψυχη κι απ’την οποία, τ’αστέρια όπως ο Neymar προτιμούν να φύγουν για να λάμψουν περισσότερο. Η τρύπα απ’τη διαχείριση της υπόθεσης Neymar έχει ήδη υπονομεύσει τη δύναμη του Bartomeu και σία μέχρι του σημείου του να κάνει να τρέμει το σχοινί που τους κρατάει. Προσεύχονταν να ξεκινήσει να κυλάει η μπάλα κι ο Μέσι, πάντα ο Μέσι, να επέλυε τα πάντα. Όχι μόνο δεν συνέβη έτσι, αλλά η τρύπα είναι τώρα μια μαύρη που μπορεί να καταπιεί τα πάντα, αν στα πρώτα παιχνίδια πρωταθλήματος δεν διασωθεί η Barca. Ο Benedito και η πρόταση μομφής του πετούν πάνω απ’το Camp Nou σα να’ταν οι δράκοι του «Game of Thrones», διατεθειμένοι να ισοπεδώσουν τα πάντα εν ριπή οφθαλμού. Ο Bartomeu και το διοικητικό του συμβούλιο είναι στην στιγμή της μεγαλύτερης αδυναμίας απ’την άφιξή τους.


Του Valverde κανείς δεν πρόκειται να του ζητήσει να λογοδοτήσει· μόλις ήρθε κι αυτό είναι ότι έχει βρει. Ούτε και τους Μέσι, Suarez, Busquets, Iniesta και Pique, μετά από όλα αυτά που έχουν κερδίσει και την αφοσίωση που επέδειξαν. Όλα τα βλέμματα είναι στον Bartomeu και στο διοικητικό του συμβούλιο. Ο Paulinho δεν πρόκειται να τους χρησιμεύσει ως προπέτασμα καπνού, αλλά κάτι θα πρέπει να κάνουν, αν δεν θέλουν το προσωπικό να εξεγερθεί και η πρόταση μομφής του Benedito να πάρει ύψος.

Ο Gerard Pique, επίσης σε δηλώσεις στο TV3, έδωσε το τελευταίο καρφί: «Ξέρουμε ότι δεν είμαστε στην καλύτερη στιγμή, όχι μόνο όσον αφορά το επίπεδο της ομάδας, αλλά και σε συλλογικό επίπεδο. Η Μαδρίτη ήταν ανώτερη, έτσι είναι αυτό. Φαίνεται ότι πάμε από ξεχωριστούς δρόμους και δεν είναι έτσι, πρέπει να πάμε όλοι μαζί. Από τότε που είμαι εδώ, είναι η πρώτη φορά που έχω αισθανθεί ότι η Μαδρίτη ήταν ανώτερη από μας».


Η σελίδα της στήλης στο facebook:



Η στάση του Benzema συμβολίζει αυτό που είναι η Ρεάλ Μαδρίτης του Zidane

Του José Félix Díaz, αρχισυντάκτη της Marca

Παιχνίδι κι αφοσίωση εξίσου μέχρι την τελευταία στιγμή

80ο λεπτό. Έχουν κριθεί όλα. Ο έβδομος τίτλος της εποχής Ζιντάν ήταν ήδη εξασφαλισμένος, αλλά δεν το είχαν τόσο ξεκάθαρο όλοι όσοι φορούσαν λευκά. Ούτε στο ελάχιστο. Ξαφνικά, ο Karim Benzema εμφανίζεται στο όριο της περιοχής του Keylor Navas, κυνηγώντας τον Rakitic και τη μπάλα που ήταν στην κατοχή του Κροάτη. Ο Γάλλος την ψάχνει, την βρίσκει και την κάνει δική του για ν’αφήσει στο τίποτα την επίθεση της Barcelona και να στήσει μια κόντρα, λες το παιχνίδι κι ο τίτλος ήταν σε σοβαρό κίνδυνο.

Αυτή η κούρσα του Γάλλου, η ανάπτυξη ενός παίκτη αμφισβητούμενου κατά καιρούς για μια υποτιθέμενη ραθυμία που σε κάθε ματς προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι κάτι λιγότερο από έναν αστικό μύθο, αποδεικνύει ότι ο Ζιντάν είναι σε θέση να πετυχαίνει αδύνατα ή τουλάχιστον, καταστάσεις που έχουν διαφύγει από άλλους προπονητές.

Η κούρσα του Μπενζεμά με τα πάντα αποφασισμένα απέδειξε ότι ο madridista προπονητής έχει κάνει τους παίκτες της Ρεάλ Μαδρίτης να σκέφτονται συλλογικά, την ομάδα πριν απ’οποιαδήποτε άλλη περίπτωση. Όλοι οι παίκτες νιώθουν σημαντικοί και μέχρι και καθοριστικοί, και το αποτέλεσμα είναι το σπάσιμο της azulgrana κυριαρχίας.

Η απόδειξη της ανωτερότητας που συνέβη στο Supercopa απέναντι σε μια Barcelona σε πλήρη διαδικασία αυτοκαταστροφής, καθιστά σαφές ότι η λευκή ομάδα είναι καθοδόν για να γράψει μία απ’τις πιο λαμπρές σελίδες της. Το αποδεικνύουν οι 7 τίτλοι σε 19 μήνες, αλλά επίσης και το επίτευγμα του Ζιντάν του να’χει όλο το ρόστερ διατεθειμένο να παλέψει για τον προπονητή του και, πάνω απ 'όλα, για την ομάδα του. Χωρίς εξαίρεση.

Η νυν Ρεάλ Μαδρίτης κάνει κάποιες πραγματικές διαφορές που φαίνονταν αδιανόητες με τον Μέσι στα azulgrana. Το Supercopa έρχεται με τον Ρονάλντο στα επίσημα και με τον Bale στον πάγκο. Οι δύο παίκτες βιτρίνα της, έξω χωρίς να συμμετέχουν στο παιχνίδι. Δεν έχει σημασία διότι εκεί εμφανίζεται ο Asensio ή ο Μπενζεμά για να βγάλουν νοκ άουτ τη Barcelona και να καταστήσουν σαφές ότι το πρόσφατο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον φαίνεται λευκό. Κι όλα χάρη στην διαχείριση ενός εξαιρετικού Ζιντάν.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Εδώ συμβαίνει κάτι... κι ονομάζεται Asensio

Του Rubén Jiménez

«Βουτώντας στα μαθητικά του Marco συναντάται η αντανάκλαση του Ραούλ»

Οι ποδοσφαιριστές δεν πάνε στο μπαρ. Τουλάχιστον όχι σ’εκείνα τα μπαρ που κρίνονται κι αναλύονται κάθε εβδομάδα. Αν πάνε στο μπαρ και κάτσουν, ο πρώτος συντοπίτης θα έλεγε ακριβώς στον Casemiro πώς να σταματήσει τον Messi, τον Lucas πώς να κάνει τις σέντρες, τον Μπενζεμά θα του έδινε ένα μάθημα εξάσκησης τελειωμάτων στο τέρμα δίνοντας έμφαση στη θέση του ποδιού, «Αλλά το καταλαβαίνεις ή όχι;»... Αλλά στον Asensio δεν θα έλεγε τίποτα.

Τον Asensio θα τον ρωτούσε, ορόσημο στην ιστορία του μπαρ. Ότι πώς το κάνει, «Όχι, όχι, όμως δείξε μου, να δω, το κουτουπιέ έτσι», ότι πώς βλέπει μεγάλα τα παραθυράκια, ότι πώς κουβαλάει τη μπάλα κολλημένη στο πόδι, ότι πώς, ότι πώς, πως και πώς. Επειδή ο Asensio ανοίγει το στόματα απ’τα οποία δεν βγαίνουν λέξεις και οι λίγοι που βρίσκουν το θάρρος να εμφανιστούν σε μια τέτοια στιγμή είναι ζήτημα, της δυσπιστίας.

Ναι, ο Ζιντάν είχε δίκιο, εδώ συμβαίνει κάτι. Λέγεται Asensio, λέγεται ποδόσφαιρο. Η Μαδρίτη απολαμβάνει τη μπάλα και την κατοχή, το καλό παιχνίδι, έχει κλέψει την ταυτότητά απ’τη Barcelona και μοστράρει το χαμόγελο των παικτών που έχει μπορέσει να επιλέξει μεταξύ των δύο ομάδων και που φορούν λευκά. Επειδή απ’το ποδόσφαιρο έχει κερδίσει επτά τίτλους με τον Ζιντάν, τρία απ’τα τέσσερα τελευταία Champions League κι απειλεί μια μακρά εποχή κυριαρχίας.

Αυτή η Μαδρίτη που σε μια άλλη εποχή τόσο μακρινή στο συναίσθημα και τόσο κοντινή στο χρόνο αρνούνταν να κοιτάξει με καλό μάτι το ποδόσφαιρο που εφαρμόζει σήμερα, τραβώντας το βλέμμα σα να’ταν γεμάτα πιστόλια. Αυτή η Μαδρίτη που τώρα, αναμφισβήτητα, κυριαρχεί τη μπάλα και την περιποιείται, τέλεια αντανάκλαση του τι έκανε ο προπονητής της στο ίδιο χόρτο. Έχει κατανοήσει ότι η μπάλα είναι ένας θησαυρός και την έχει περιβάλλει με τους καλύτερους φύλακες, τους κορυφαίους ειδικούς στην επεξεργασία και στην συντήρηση των κοσμημάτων.

Ο Μέσι έφυγε απ’το Μπερναμπέου με κατάθλιψη, ενώ ο κόσμος πήγαινε προς το σπίτι, σ’αυτές τις ώρες στις οποίες βρίσκεται περισσότερη διασκέδαση παρά αγάπη, χωρίς να μπορεί να σταματήσει να σκέφτεται αυτό που έρχεται, χωρίς να μπορεί να βγάλει τον Asensio και την ονειροπόληση απ’τον αμφιβληστροειδή. Αυτά τα άγρια ​​βέλη δεν καταλαβαίνουν από δοσολογία, από σύνεση. Σε κανέναν δεν συνέβη να πει στον Raul ότι επρόκειτο να μπει σιγά-σιγά στην ομάδα και να’χε υπομονή. Το βλέμμα του εμπόδιζε να του μιλάνε για κάτι που δεν άναβε περισσότερο τη φωτιά στα μάτια του. Και βουτώντας στα μαθητικά αυτού του Marco συναντάται η αντανάκλαση εκείνου του Ραούλ.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Ναι, Zidane, «εκεί συμβαίνει κάτι», αλλά ο Cristiano είναι κακομαθημένο (κι ο Marco Asensio, βασικός)

Του Enrique Marin

Η υπεράσπιση του Πορτογάλου, τιμωρημένος δίκαια, είναι η τελευταία κληρονομιά του «mourinhismo», αν κι αυτή η Ρεάλ Μαδρίτης είναι πολύ ανώτερη απ’τη Barça  κι έχει στον mallorquín το αστέρι του

«Δεν πρόκειται να ασχοληθώ  με τους διαιτητές, αλλά όταν κοιτάς όλα όσα συνέβησαν ... Το να σκέφτεσαι ότι ο Cristiano δεν θα παίξει πέντε παιχνίδια ... Ουφ, κάτι συμβαίνει εκεί...». Εάν αυτές τις δηλώσεις τις είχε κάνει ο José Mourinho κατά τη διάρκεια της θητείας του ως προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης, δεν θα΄χε εκπλαγεί κανείς. Αν και, φυσικά, από’κείνες τις σκόνες έρχονται αυτές οι εντελώς περιττές λάσπες όπως εκτυλίσσονται τα πράγματα στην λευκή ομάδα. Την καταγγελία και, το χειρότερο, την υποψία για την κακοδιοίκηση που ζει το ισπανικό ποδόσφαιρο την έριξε ο ειρηνικός Ζιντάν, για τον οποίο η Τεχνική Επιτροπή Διαιτησίας ανακοίνωσε ότι θ’ανοίξει ένα αρχείο. Όντας όπως είναι η ισπανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (RFEF), με τη συνενοχή του Υπουργείου Αθλητισμού (CSD), αυτό του Zizou φαίνεται μια σαχλαμάρα που λίγη ζημιά μπορεί να κάνει πλέον σ’ένα ποδόσφαιρο όπως το ισπανικό που έχει σαπίσει εδώ και καιρό.

«Αδύνατο να μείνεις απρόσβλητος απ’αυτήν την κατάσταση, πέντε παιχνίδια!! Μου φαίνεται υπερβολικό και γελοίο! Αυτό ονομάζεται δίωξη! Ευχαριστώ τους συμπαίκτες μου και τους φιλάθλους για την υποστήριξη!!!» επέτρεψε στον εαυτό του να γράψει ο ίδιος ο Cristiano στο Instagram αφού έμαθε ότι η Επιτροπή Προσφυγών του διατηρούσε την ποινή, ενώ σ’άλλα κοινωνικά δίκτυα όπως το Twitter, δεν άργησε να φανεί το «hashtag» #ZidaneΔενΕίσαιΜόνος. Τρέλα. Ενώ στη Μπαρτσελόνα ο πόλεμος είναι εσωτερικός κι ο πρόεδρος της κατήγγειλε μια εκστρατεία λασπολογίας κι απειλές στην οικογένειά του, στην Ρεάλ Μαδρίτης δεν έχουν καταφέρει ακόμα να αποτινάξουν την επιβλαβή κληρονομιά θυματοποίησης του «mourinhismo» και στην λαχτάρα τους να προστατέψουν τον κακομαθημένο Κριστιάνο συμπεριφέρονται ως ένας μικρότερος σύλλογος κι όχι ως ο πιο μεγάλος, που είναι.

Ναι, είναι κρίμα, αλλά η σεζόν έχει μόλις αρχίσει και είχαμε ήδη τη Μαδρίτη και τη Barça κλειδωμένες σε μια αντιπαλότητα που δεν είναι αυτή που ήταν, αλλά αυτή που επιθυμείται να’ναι, με λίγο ρόλο για το ποδόσφαιρο και μια μόνιμη υπερδοσολογία διαμάχης. Θα’ναι γιατί ουσιαστικά το δυοπώλιο είναι «αυτό που πουλάει», το μόνο που καταναλώνουμε οι άνθρωποι ή μας ενδιαφέρει να καταναλώνουμε, δεν πρόκειται να συμβεί να μας απαιτηθεί να μιλήσουμε ή γράψουμε για σοβαρά πράγματα, όπως, για παράδειγμα, την καθιέρωση του Marco Asensio, και, στη συνέχεια, να μην μας απομείνει άλλη επιλογή απ’το ν’αφήσουμε τους οπαδούς να απολαύσουν αυτό που βλέπουν αντί να τους φανατίζουμε μ’αυτό που ακούν ή διαβάζουν. Το να βλέπεις τη Μαδρίτη ή τη Barca να διαμαρτύρεται για τους διαιτητές είναι μια ξένη ντροπή. Όπως έγραψε ο Εντουάρντο Γκαλεάνο, «οι ηττημένοι χάνουν λόγω του διαιτητή και οι νικητές παρά την ύπαρξή του. Άλλοθι για όλα τα σφάλματα, εξήγηση όλων των ατυχιών». Τέλος πάντων.

Ξεκινήσαμε την περασμένη Κυριακή με τον παραλογισμό των φανελών στο Camp Nou και συνεχίσαμε την Τετάρτη με το ωράριο του Μπερναμπέου για να καθορίσουν την ημερομηνία του Supercopa της Ισπανίας χωρίς να λαμβάνουν υπόψη το πρόγραμμα της UEFA, που, παρεμπιπτόντως, επηρέαζε μια ομάδα όπως η Σεβίλλη. Συνεχίζουμε με την παρουσία στα επίσημα του Juan Luis Larrea, του παράνομου υπηρεσιακού προέδρου της RFEF, ενώ ο κανονικός εξακολουθεί να μην παραιτείται μετά την απελευθέρωσή του απ’τη φυλακή με εγγύηση. Στο πρώτο σκέλος, η επαίσχυντη βουτιά του Luis Suarez έκανε τον διαιτητή να σφάλει, ο οποίος εν αντιθέσει δεν είδε ένα ξεκάθαρο πέναλτι πιο πριν του Sergio Ramos στον Messi, ακριβώς πριν ο Pique κάνει με αυτογκόλ το 0-1. Και ήρθε το «show» του Κριστιάνο Ρονάλντο. Αν ο Πορτογάλος δεν είχε βγάλει τη φανέλα του για να μοστράρει τους μύες και το μαύρισμα μετά τη γκολάρα που έκανε το 1-2, η κίτρινη που ο De Burgos Bengoetxea ερμήνευσε ως βουτιά θα’ταν η πρώτη, και χωρίς αποβολή δεν θα’χε σπρώξει τον διαιτητή και δεν θα’χε καταλήξει τιμωρημένος με πέντε παιχνίδια. Πασιφανές, ναι.

Ο Ρονάλντο είναι επαγγελματίας και δεν μπορεί να συμπεριφέρεται σαν ένα κακομαθημένο παιδί, αν και, φυσικά, αν στο ίδιο του το club δεν του λένε τίποτα που βγάζει τη φανέλα του ή που σπρώχνει το διαιτητή, φυσιολογικό που έχει αυτές τις αντιδράσεις όταν κάποιος, είτε στο γρασίδι είτε στο δικαστήριο, τον βάζει στην θέση του εφαρμόζοντας τον κανονισμό. «Για το λίγο που έχει κάνει είναι μεγάλο χρονικό διάστημα γι’αυτόν» διαμαρτυρήθηκε ο Ζιντάν για την ποινή των πέντε ματς, αν κι ο Γάλλος δεν έκανε ούτε μια επίπληξη στον ποδοσφαιριστή του, μην τυχόν και θυμώσει και μάθουν τα παιδιά ότι δεν μπορούν να σπρώχνουν τον διαιτητή και να θυμηθούν ότι το να βγάζουν τη φανέλα για να πανηγυρίσουν ένα γκολ είναι κίτρινη κάρτα.

Marco Asensio, ο κληρονόμος

Φυσικά, αν στο πρώτο παιχνίδι δεν είχαμε αρκετό πανηγύρι, η πρωτοβουλία του συνδέσμου Capote και Montera να κουνήσει το μαντήλι στο 7ο λεπτό - αφιερωμένο παραδοσιακά στη μνήμη του Juanito- ως διαμαρτυρία για την ποινή στον Κριστιάνο ολοκλήρωσε το θλιβερό θέαμα. Πάλι καλά που μέχρι τότε είχε τραβήξει τα φώτα ο Marco Asensio, ο οποίος με μια ακόμα γκολάρα κατέστησε σαφές ότι ο Ζιντάν δεν έκανε λάθος να του κάνει μια θέση στην αρχική ενδεκάδα απ’την οποία δε θα’πρεπε πια να βγει. Ούτε ο Bale, υποβιβασμένος στον πάγκο, ούτε ο επιθυμητός Mbappé. Ο mallorquín είναι ο φυσικός κληρονόμος του Cristiano, θα δούμε αν θα’χει την ίδια ικανότητα στο σκοράρισμα, αν και με περισσότερο ποιότητα ακόμη κι απ’τον Πορτογάλο για να συνδυάζεται και να μην τελειώνει μόνο τις φάσεις. Το γρήγορο γκολ του έκρινε το Supercopa, αν δεν ήταν ήδη τελειωμένο, και χρησίμευσε επίσης για να ζήσει ένα πιο ήσυχο ματς.

Όταν κυριάρχησε στο ισπανικό ποδόσφαιρο η Barcelona του Guardiola, απ’αυτό που ονομάστηκε «μιντιακή σπηλιά» ποτέ δεν αναγνώρισαν τις αξίες κι έφτασε να γίνει λόγος ακόμα και για ντόπινγκ. Απ’την πλευρά της, αν και στην πραγματικότητα αποτελεί μέρος του ίδιου, η Ρεάλ Μαδρίτης, μ’έναν απελπισμένο πρόεδρο, ρίχτηκε στην αγκαλιά του Μουρίνιο. Σοβαρό λάθος, όπως έχει δείξει ο χρόνος. Οι λευκοί έγιναν εμμονικοί στην προσπάθεια να κάνουν χειρότερη τη Barca αντί να γίνουν καλύτεροι απ’τη μεγάλη αντίπαλό τους. Επί του παρόντος είναι, χάρη σε μια επιτυχή πολιτική μεταγραφών αντιστρόφως ανάλογη με της Barca, αν και η τόση διαιτητική διαμάχη, θεσμική κι ακόμα και πολιτική, δεν επιτρέπει επίσης να μιλάμε γι 'αυτό όπως αξίζει πραγματικά, χωρίς να αντιμετωπίζουμε τους madridistas ως πρόβατα και να τους αφήσουμε να απολαύσουν όλα όσα έχουν συμβεί.

Παρεμπιπτόντως, στην εποχή κυριαρχίας της Μπάρτσα του Guardiola, η ισπανική ομάδα κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο στη Νότια Αφρική με επτά παίκτες (Πουγιόλ, Πικέ, Busquets, Xavi, Iniesta, Villa και Pedro) στην αρχική ενδεκάδα του τελικού. Θα δούμε τι θα συμβεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξάγεται το επόμενο έτος στη Ρωσία, όπου εκ των προτέρων τη σπονδυλική στήλη θα σχηματίσουν παίκτες της Ρεάλ Μαδρίτης, όπως οι Carvajal, Ράμος, Nacho, Isco, Marco Asensio, Lucas Vázquez, και, αν κι έχει πάει στην Τσέλσι, ο Morata. Μετά από μια εποχή που κυριάρχησε η Barca του Guardiola (14 τίτλοι απ’τους 19 πιθανούς), έχει ξεκινήσει αυτή της Ρεάλ Μαδρίτης του Ζιντάν (για την ώρα, επτά απ’τους εννέα), ο οποίος, όπως έγραψα σχεδόν πριν από ένα χρόνο, δεν θα γίνει ποτέ Pep, αλλά είναι ο ιδανικός για «Την φόρμουλα Florentino». Ναι, όπως είπε ο Zizou, στο ισπανικό ποδόσφαιρο «συμβαίνει κάτι», αλλά αξίζει επίσης να θυμηθούμε ότι ο Cristiano είναι ένα κακομαθημένο και να αξιώσουμε τον Marco Asensio ως βασικό.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Η Μαδρίτη καλομαθαίνει να δίνει αναθεωρήσεις ποδοσφαίρου στη Barcelona στο Supercopa

Του Jesus Garrido

Εντυπωσιακές γκολάρες  των Asensio και Μπενζεμά

Στο 4ο λεπτό, ο Marco Asensio έβαλε και πάλι το γκολ του στο Καμπ Νόου για να ξεκινήσει μια γιορτή που κορύφωσε μετά ο Μπενζεμά μετά από μια φανταστική ομαδική κίνηση. Αμφιλεγόμενες διαιτησίες; Ποιος τις θυμάται ...

Στο τέλος στο Bernabeu κουμάντο κάνει το ποδόσφαιρο. Αυτό της Ρεάλ Μαδρίτης, έτσι ώστε αυτό το χρονικό να’ναι πιο ακριβές. Το πατριωτικό ποδόσφαιρο έχει στραφεί προς την πρωτεύουσα, η azulgrana δυναστεία παραχώρησε το σκήπτρο, κανείς δεν ξέρει για πόσο καιρό, αλλά τη σήμερον ημέρα είναι ένα διαπιστωμένο γεγονός. Ο πρωταθλητής της Liga ήταν επίσης supercampeón (2-0) σαρώνοντας στο γήπεδο για 45 λεπτά το Fútbol Club Barcelona, ​​τον ιστορικό εχθρό, αυτόν που τον έχει κάνει να ζήσει μια δεκαετία πόνου και ταλαιπωρίας και τον γονάτισε ενώπιον της υπεροχής σε όλες τις πτυχές, όχι μόνο αθλητικές, απ’τις οποίες παίζουν στα λευκά. Είναι μόνο η αρχή της σεζόν, από εδώ μέχρι να κλείσει το Mundial τη σεζόν των συλλόγων απομένουν εννέα μήνες, αλλά θ’αμφισβητήσει κάποιος αυτή τη Μαδρίτη;

Αναλύστε μια μικρή λεπτομέρεια που ίσως να περάσει απαρατήρητη, αλλά που αποδεικνύεται σημαντική για να κατανοήσουμε πώς είναι σήμερα το διώνυμο της εξουσίας σ’αυτή τη χώρα. Στις κερκίδες του Santiago Bernabeu, στα πριβέ του επίσημα, περιβαλλόμενος απ’τους αγαπημένους του, ήταν ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Gareth Bale και Isco Alarcon άρχισαν και τελείωσαν στον πάγκο. Για την Ρεάλ Μαδρίτης μπήκαν κατά τη διάρκεια του αγώνα οι Theo Hernández και Dani Ceballos. Απ’τη Μπάρτσα έλειπε ο Ινιέστα, τραυματίας, και για να δώσουν φρέσκο ​​αέρα, ενσωματώθηκαν στο γήπεδο οι Semedo, Deulofeu και Digne. Εκεί βρίσκεται η διαφορά. Η μια ομάδα με μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, αθλητική οργάνωση, κριτήριο και ποικιλία. Η άλλη με παίκτες και διοίκηση αντιμέτωπους, χωρίς ένα απ’τα τρία αστέρια της και με λίγες πιθανότητες για να βελτιώσει αυτό που έχει τώρα.

Όλα όσα συνέβησαν στο Μπερναμπέου ήταν προβλεπόμενα, όπως γράφεται σ’ένα προειδοποιητικό βιβλίο. Τίποτα δεν εξέπληξε. Ούτε καν το 3-5-2 του Valverde, τόσο χρήσιμο σε στιγμές απόλυτης ανάγκης για τον Λουίς Ενρίκε και τόσο άχρηστο τώρα για τον Txingurri, πνιγμένος σ’έναν βάλτο που τον πιάνει, τον βυθίζει και στον οποίο μόλις του έχει δοθεί χρόνος για να βάλει το ένα πόδι, δεν έχει βάλει ακόμα ούτε καν το δεύτερο. Τα προβλήματα του έχουν πάρει τον ύπνο, από τότε που άφησε την ευτυχία και τις βόλτες στο Μπιλμπάο για την αναταραχή στην οποία υποβάλλεται στην ciudad condal. Μόνο αυτός πρέπει να ξέρει τι ένιωσε όταν έμαθε ότι ο Ινιέστα, ο οποίος δεν επίσης αυτός που προκαλούσε τα όλε όλε σε όλο τον κόσμο, έμενε στη Βαρκελώνη κι έπρεπε να βάλει τον André Gomes, έναν που έμοιαζε περισσότερο έξω παρά μέσα στην ομάδα στο τέλος της περασμένης σεζόν.

Και πρέπει να’ναι επίσης δύσκολο να εξηγηθεί αυτή η απογοήτευση όταν στο 4ο λεπτό, ο τύπος που θα μπορούσε τώρα να προπονούνταν αν η διοίκησή της ήταν λίγο πιο ξύπνια, ο Marco Asensio, έπαιρνε μια μπάλα αρκετά μέτρα πιο πέρα απ’το ύψος της περιοχής κι έκανε και πάλι αυτό που, όσο αδύνατο κι αν φαίνεται, έχει μετατρέψει στην καλύτερη ειδικότητά του: ένα στεγνό, κυματώδες κι ασταμάτητο σουτ στην ψηλή γωνία του τέρματος. Ο Asensio επανέλαβε αυτό του Camp Nou με το που άρχισε, ευχαριστώντας και δικαιολογώντας την θέση του ως βασικός. Δεν έδωσε χρόνο ούτε στο να το απολαύσει παίζοντας ποδόσφαιρο, αυτός είναι από αυτούς που σκοτώνουν με το άνθος, το όπλο του είναι το τριαντάφυλλο και η αρετή του, η κομψότητα.

Αυτή τη φορά ήταν βασικός, κι επίσης κι ο Kovacic, ο οποίος στο τέλος πάει να βγει καλύτερος «αντι-Μέσι» απ’ότι ο Pepe ως αμυντικός χαφ, ο Εσιέν ως μπακ ή ο Ramos ως αριστερός μπακ. Φυσικά δεν είναι το ίδιο ν’αντιμετωπίζεις τον Messi όταν παίζει τελείως μόνος του, σε σχέση με το να το κάνεις αν συνοδεύεται απ’τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο. Υπήρξε μια πολύ πρόσφατη στιγμή στο Can Barça στην οποία ο Μέσι δεν ήταν όπως είναι, δηλαδή, ο μεγαλύτερος, Xavi, Iniesta, Neymar ή Suarez διόρθωναν ένα απόγευμα αβεβαιότητας. Πού να κοιτάξει, όταν δεν υπάρχει κάποιος να τον αγκαλιάσει, ο οποίος να κατανοήσει τη θλίψη της περιπλάνησης του στο γήπεδο, που να περπατήσει μαζί του προς την θεϊκή δόξα του γκολ; Ο Μέσι είναι μόνος, περισσότερο αν ο Suarez αισθάνεται επίσης μια πικρή εγκατάλειψη. Κι από πάνω, το πανό της συνωμοσίας το κρατάνε οι madridistas (θλιβερή και μειωμένη pañolada ενάντια των διαιτητών στο 7ο λεπτό).

Τα πρώτα 45 λεπτά της Ρεάλ Μαδρίτης ενθουσίασαν τον madridismo μ’ένα από εκείνα τ’απογεύματα που έχει απολαύσει η Barça σ’αυτή τη δεκαετία. Αλλά υπάρχει κάτι που τους φρενάρει. Πλέον δεν είναι λίγες οι φορές που η Μαδρίτη έχει στριμώξει τη Barcelona, νιώθοντας κατώτερη και περιμένοντας την πιο επώδυνη εκτέλεση, και οι merengues έχουν συμβιβαστεί μ’αυτό που είχαν, δεν έψαχναν ν’αφαιμάξουν όσο δυνατόν περισσότερο αίμα απ’τον αντίπαλο. Η Barca του Guardiola και οι κληρονόμοι της, έμαθαν ότι αν μπορούσαν να κάνουν ζημιά, θα την έκαναν, χωρίς επισημότητες. Όσο μεγαλύτερη ήταν η νίκη, τόσο μεγαλύτερη η ιδία χαρά και η ντροπή του αντιπάλου. Η Μαδρίτη δεν έχει ψάξει να συντρίψει τη Barça. Λίγο μεγαλύτερη ευστοχία σ’εκείνο το πρώτο ημίχρονο θα’χε οδηγήσει σ’ένα τρίτο ή τέταρτο γκολ μέχρι το ημίχρονο το οποίο θα’χε αναγκάσει του παίκτες ν’ακολουθήσουν το γήπεδό τους, που αναμφίβολα, θα τους είχε ζητήσει το 5-0. Δεν μπήκαν περισσότερα και η πείνα έφτασε μέχρι εκεί.

Φυσικά η ομάδα του Ζιντάν δεν έχασε την ψυχραιμία της ανά πάσα στιγμή. Ίσως να’ναι το χαρακτηριστικό μέσω του οποίου να γνωρίζεται περισσότερο και καλύτερα η Μαδρίτη του Ζιντάν: η συνέπεια. Ποτέ δεν σπάει, ούτε αποσυντίθεται, ούτε χάνει την πορεία. Εκτιμά στιγμές κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών στις οποίες πρέπει να οπισθοχωρήσει, να ομαδοποιηθεί γύρω απ’την περιοχή και να περιμένει να περάσει η καταιγίδα, κι άλλες στις οποίες το μαχαίρι είναι τόσο κοφτερό που είναι κρίμα να μην το χρησιμοποιεί. Τα δύο στιλ εμφανίζονται σε κάθε παιχνίδι. Παίζουν για να κερδίσουν και να μη χάσουν κάθε φορά που παίζουν κι αυτός ο συνδυασμός αποδεικνύεται συχνά νικηφόρος. Σε πλήρη διαδικασία επίθεσης, σκόραρε ο Μπενζεμά για να τελειώσει μια εξαιρετική ομαδική κίνηση, μια απ’τις τόσες.

Η Barca έπεσε με τιμή. Μέσα στη μετριότητα και στο κυρίαρχο χάος, έφυγε απ’το Μπερναμπέου γλιτώνοντας την ταπείνωση απ’τα ίδια της τα μέσα. Κανείς στα azulgrana αποδυτήρια δεν πρέπει να αμφιβάλλει ότι αν η Μαδρίτη είχε χρειαστεί περισσότερα γκολ θα τα’χε βάλει, κι ότι αν το συνολικό σκορ ήταν μόνο 5-1, ήταν λόγω madridista απόφασης. Αλλά τέλειωσε το παιχνίδι επιτιθέμενη στον Keylor Navas, έχοντας δυο δοκάρια κι αναγκάζοντας την βασική λευκή άμυνα να πιεστεί μέχρι το τελευταίο λεπτό για να τελειώσει τα 90 λεπτά ανίκητη. Αλλά το μην γελοιοποιήθηκε, δεν σημαίνει ότι είναι ανταγωνιστική. Λείπουν πολλά πράγματα. Πάρα πολλά. Κι όχι μόνο απ’την αγορά. Πάντα πρέπει να κοιτάς το ψυγείο και το ντουλάπι πριν πας για ψώνια.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Zidane: «Δύο τίτλοι για να ξεκινήσουμε τη σεζόν είναι μια χαρά»

«Αυτή η ομάδα έχει ταλέντο και πείνα»

«Το πρώτο ημίχρονο ήταν εντυπωσιακό· οι παίκτες ήταν τεράστιοι», πρόσθεσε.

Ο Ζιντάν συνεχίζει να γράφει ιστορία και να συσσωρεύει επιτυχίες ως madridista προπονητής. Μετά την κατάκτηση του Supercopa της Ισπανίας, ο προπονητής έδειξε περήφανος για την ομάδα του: «Έπρεπε να’μαστε έτοιμοι για τις 8 Αυγούστου για το πρώτο τρόπαιο. Έχουμε πάρει δύο μεγάλα τρόπαια απέναντι σε δύο σημαντικούς αντιπάλους. Είναι πολύ καλό για να ξεκινήσουμε τη σεζόν. Τώρα ξεκινά η la Liga και θα’ναι ακόμη πιο δύσκολο».

«Είμαι χαρούμενος με το πως τα πάμε και, πάνω απ 'όλα, για το πώς παίζουμε. Τα πρώτα 15 ή 20 λεπτά ήταν εντυπωσιακά στην πίεση μπροστά και στο πώς κρατήσαμε την κατοχή της μπάλας. Το πρώτο μέρος ήταν πολύ καλό. Στο δεύτερο υποφέραμε λίγο, γιατί ο αντίπαλος μπορεί να σε βάλει σε μπελάδες, είναι φυσιολογικό. Θέλαμε να κάνουμε ένα παιχνίδι σαν αυτό κι όταν σου βγαίνει δεν μπορείς παρά να είσαι ευτυχισμένος. Οι παίκτες ήταν τεράστιοι. Δεν θα υπάρξει ευφορία. Αυτό είναι μεγάλο κι απολαμβάνουμε τη στιγμή».

Έπαινοι στο ρόστερ

«Όχι μόνο ο Asensio, όλοι είναι πολύ ωραία και δουλεύουν πολύ καλά. Ανταποκρίνονται όλοι. Τώρα θα πρέπει να το αποδείξουμε στο πρωτάθλημα. Θα’ναι μια δύσκολη σεζόν εναντίον μεγάλων αντιπάλων. Οι παίκτες είναι πολύ καλά και ξέρουν τι θέλουν. Είναι μια ομάδα που θέλει να συνεχίσει να παίρνει παιχνίδια και τρόπαια. Απολαμβάνω αυτό που συμβαίνει. Είμαι ικανοποιημένος με το γκολ του Marco γιατί μου αρέσει το ποδόσφαιρο κι όταν βλέπω ένα τέτοιο γκολ μπορώ να εντυπωσιάζομαι, όπως όλοι οι άνθρωποι που απολαμβάνουν το ποδόσφαιρο».

«Οι παίκτες το αξίζουν όλο αυτό. Έχουν ταλέντο και δουλεύουν πολύ καλά. Το να πάρουμε τα δύο τρόπαια ενάντια στη Μάντσεστερ, η οποία είναι επίσης μια ομαδάρα, και τη Μπαρτσελόνα δεν είναι εύκολο. Από πίσω υπάρχει δουλειά και πολύ όρεξη. Αυτή η ομάδα έχει πείνα και φαίνεται κάθε φορά που παίζουμε. Να ξεκινάνε έτσι είναι πολύ ωραίο, είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Τώρα αρχίζει μια πολύ μακρά σεζόν, αλλά είμαστε έτοιμοι για ν’αποδεχτούμε την πρόκληση».

Τα κλειδιά του Supercopa
«Υπήρξαν πολλά κλειδιά, το σημαντικό είναι να πιστεύουμε, κι εμείς έχουμε πιστέψει σε αυτό που κάνουμε. Παίξαμε πολύ καλά στο πρώτο σκέλος κι απόψε επίσης. Το πρώτο μέρος ήταν θεαματικό. Βάλαμε πολύ ένταση από την αρχή. Ήταν ο αναμενόμενος αγώνας και είμαστε ευχαριστημένοι με τα δύο ματς. Είναι ένα ακόμα τρόπαιο και πρέπει να συγχαρώ τους παίκτες που ήταν φανταστικοί».

Η καριέρα του

Είμαι ικανοποιημένος, μου αρέσει η δουλειά μου κι αν έχω κερδίσει επτά τίτλους μ’αυτούς τους παίκτες... Η έναρξη της σεζόν είναι πολύ καλή. Συνεχίζουμε το σερί της περασμένης σεζόν, όπου κερδίσαμε το πρωτάθλημα και το Champions League. Τελειώσαμε έναν κύκλο, κερδίσαμε ακόμα δύο τίτλους και τώρα ξεκινάμε αυτή τη σεζόν και θα κάνουμε τα πάντα για να κερδίσουμε τα πάντα, αλλά θα’ναι πολύ δύσκολο».

Rotations

«Έχω ένα θεαματικό ρόστερ κι όταν υπάρχουν αλλαγές φαίνεται. Είναι αλήθεια ότι το να βγάλω τον Isco, ο οποίος έκανε ένα μεγάλο αγώνα στη Βαρκελώνη, μπορεί να’ναι λίγο σκληρό για τον παίκτη. Όμως, οι παίκτες καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι μεγάλο και θα υπάρξουν περισσότερα από 65 παιχνίδια. Όταν αλλάζεις παίκτες, αλλά δεν αλλάζει η δυναμική της ομάδας και τα πάμε καλά, είμαστε ικανοποιημένοι».


Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Οι 11άδες του Real Barcelona

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017


Real: Keylor, Carvajal, Ramos, Varane, Marcelo, Kovacic, Kroos, Modric, Asensio, Lucas Vazquez και Benzema.


Πάγκος: Casilla, Theo, Nacho, Casemiro, Ceballos, Isco και Bale.


Barcelona: Ter Stegen, Mascherano, Pique, Umtiti, Sergi Roberto, Jordi Alba, Busquets, Rakitic, Andre Gomez, Messi και Suarez.


Πάγκος: Cillessen, Aleix Vidal, Semedo Digne, Denis, Deulofeu και Alcacer.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Αρχείο

 

© Copyright Opadoi Live 2010 -2011 | Design by Herdiansyah Hamzah | Published by Borneo Templates | Powered by Blogger.com.